آغاز: بحمدك اللهم يا من ضلت لطائف الأوهام.

نسخه ها:

۱۰۳۹۲ . تهران ، مجلس شوراى اسلامى: ۱۹۹۵ ، آغاز: برابر نمونه ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، رساله ششم مجموعه ، «ص۳۰۶ ـ ۴۳۰» ۶۳ برگ [فهرست مجلس: ۹ / ۷۰۳].

۱۸۸۲ . شرح خطبه حضرت زهرا عليهاالسلام

از: ابو القاسم بن حسن حسينى موسوى ، مير

آغاز: بسمله ... و بعد فيقول فقير إسعاد اللّه الوفى الولى.

نسخه ها:

۱۰۳۹۳ . مشهد ، آستان قدس رضوى: اهدايى رهبرى ۵۶۷ ، نسخه ناقص است ، آغاز: برابر نمونه ، سيد احمد صفايى خوانسارى ، ۱۳۱۶ق ، رساله دوم مجموعه [فهرست اهدايى رهبرى: ۲۶۷].

۱۸۸۳ . شرح خطبه حضرت على عليه السلام(فارسى)

از: عبد اللّه بن محمد بهبهانى (زنده در ۱۳۲۳ ق)

شرح خطبه اى است كه شيخ طوسى در كتاب مصباح المتهجد نقل كرده كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام در روزهاى عيد غدير و جمعه بيان مى فرموده ، با اين سر آغاز: «الحمد للّه الذى جعل الحمد من غير حاجة منه إلى حامديه طريقا من طرق الاعتراف بلاهوتيته و صمدانيته و ربانيته و فردانيته و سببا إلى المزيد من رحمته و محجة للطالب من فضله و كمن فى إبطان اللفظ حقيقة الاعتراف له بأنه المنعم على كل حمد باللفظ و إن عظم ، و أشهد أن لا إله إلا اللّه وحده لا شريك له شهادة نزعت عن إخلاص الطوى و نطق اللسان بها عبارة عن صدق خفى أنه الخالق البارئ المصور له الأسماء الحسنى ليس كمثله

نسخه ها:

۱۰۳۸۹ . تهران ، دانشگاه تهران: ۱۰۶۷ ، نسخ ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، ۱۴ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۲/۷۰۳].

۱۸۷۹ . شرح خطبه توحيد امام رضا عليه السلام در ولايت عهدى

از: مؤلف ناشناخته

خطبه توحيد امام رضا عليه السلام يا خطبة الرضا عليه السلام ، خطبه اى است كه چون مأمون خواست امام رضا عليه السلام را به ولايت عهدى برگزيند و از ايشان خواست بر منبر رود ، حضرت آن را انشا نموده است . ^۱

نسخه ها:

۱۰۳۹۰ . رشت ، فرهنگ: ۵۹۸م ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، رساله هفتم مجموعه [فهرست فرهنگ رشت: ۱۴۰].

۱۸۸۰ . شرح خطبه توحيد امام رضا عليه السلام(فارسى)

از: مؤلف ناشناخته

نسخه ها:

۱۰۳۹۱ . تهران ، دانشگاه تهران: ۴۳۳۳ ، شكسته نستعليق ، محمد على بن محمد كاظم ، قرن ۱۱ق ، رساله نهم مجموعه [فهرست دانشگاه تهران: ۱۳/۳۲۹۲].

۱۸۸۱ . شرح خطبه توحيد امام رضا عليه السلام(عربى)

از: يحيى بن محمد رضا ساروى مازندرانى (زنده در ۱۲۰۷ ق)

مؤلف اين شرح را به شيوه فيلسوفان و متكلمان نگاشته و در ظهر روز دوشنبه پنجم شعبان ۱۲۰۷ ق به پايانم رسانده و در آغاز كتاب تمام متن خطبه را با سند آورده است.
[الذريعة: ۱۳/۲۱۲]