نسخه ها:

۹۸۴۸ . تهران ، دائرة المعارف بزرگ اسلامى: ۵۱۷ ، نسخ ، عبد الحسين بن عبد الكريم ، ذى قعده ۱۳۴۲ق ، رساله دوم مجموعه ، «۷۳پ ـ ۸۸پ» ۱۶ برگ [فهرست دائرة المعارف: ۱/۳۲۲ و ۱۴۷].

۱۶۸۴ . شرح حديث الجبر و الاختيار من الكافى

از: مؤلف ناشناخته

نسخه ها:

۹۸۴۹ . تهران ، دانشگاه تهران: ۶۹۰۵ ، نستعليق ، محمد تقى بن محمد باقر قاضى زاده ، ۱۱۳۳ق ، رساله هفتم مجموعه ، «۱۷۴پ ـ ۱۷۵پ» ۲ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۱۶/۳۹۳].

۱۶۸۵ . شرح حديث جسد الميت و أنه يبلى إلا طينته(عربى

از: احمد بن محمد مهدى بن ابى ذر نراقى ، ملا ( ۱۲۴۵ ق)

نسخه ها:

۹۸۵۰ . خوانسار ، فاضل خوانسارى: ۱۵۲ ، در اول اين رساله به ملا مهدى نراقى نسبت داده شده است ، نسخ ، سيد ابو القاسم موسوى اصفهانى ، ۱۳۲۳ق ، رساله نهم مجموعه ، «۶۲پ ـ ۶۶ر» ۵ برگ [فهرست كتاب خانه فاضل خوانسارى: ۱/۱۱۳].

۱۶۸۶ . شرح حديث «حبّنا أهل البيت يكفر الذنوب»(عربى)

از: على بن عبد اللّه بن على بحرانى (۱۳۱۹ ق)

شرح حديث نبوى است كه بدين عبارت حضرت امام رضا عليه السلام از پدرانش از حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله روايت نموده اند: «حبّنا أهل البيت يكفّر الذنوب و

۱۶۸۲ . شرح حديث «ثلاثة لا أدرى أيّهم أعظم جرما ...»(عربى)

از: محمد بن احمد حسينى لاهيجانى ، سيد (قرن ۱۲ ق)

شرح دو حديث است كه شيخ صدوق در كتاب الخصال نقل كرده بدين عبارت: «عن أبى عبد اللّه عليه السلام قال : ثلاثة لا أدرى أيهم أعظم جرما: الذى يمشى خلف جنازة فى مصيبة غيره بغير رداء ، أو الذى يضرب يده على فخذه عند المصيبة ، أو الذى يقول: ارفقوا به و ترحموا عليه يرحمكم اللّه » و «قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله: ثلاثة لا أدرى أيهم أعظم جرما الذى يمشى مع الجنازة بغير رداء ، و الذى يقول: ارفقوا به ، و الذى يقول: استغفروا له غفر اللّه لكم» ^۱ .
شارح اين دو حديث را طى هفت موضوع شرح كرده است .
آغاز: الحمد للّه العالم بخفيات الصدور و معضلات الاُمور و صلى اللّه على محمد و آله عدد الليالى و الدهور.

نسخه ها:

۹۸۴۷ . قم ، مرعشى: ۷۰۹۹ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، مفيد بن ابو سعيد بن قطب الدين محمد لاهيجى ، ۱۱۰۵ق ، رساله سوم مجموعه ، «۱۲۴پ ـ ۱۳۳ر» ۱۰ برگ [فهرست مرعشى: ۱۸/۲۵۳].

۱۶۸۳ . شرح حديث جابلقا و جابلسا

از: زين العابدين كرمانى (قرن ۱۴ ق)

روايت هايى است درباره دو شهر افسانه اى ـ يكى در خاور و يكى در باختر ـ و مردمان افسانه اى آن دو شهر كه ابليس را نمى شناختند. اين رساله در پاسخ شيخ محمد بن امام اللّه بهبهانى ـ كه از بهبهان به خدمت شيخ رسيده بود ـ نوشته شده و در روز جمعه ۷ رجب ۱۳۴۴ ق پايان يافته است.
[فهرست كتب مشايخ عظام: ۵۸۲] آغاز: الحمد للّه رب العالمين ، صلاة ... و بعد يقول العبد المسكين.