آغاز: الحمد للّه الجليل الجميل الحنان و الملك العزيز.

نسخه ها:

۹۲۷۵ . قم ، مرعشى: ۸۸۴ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، محمد على بن احمد قراچى داغى ، ۲۶ شعبان ۱۲۸۴ق ، رساله پنجم مجموعه ، «۸۵ر ـ ۸۷ر» ۳ برگ [فهرست مرعشى: ۳/۷۷].

۱۵۴۳ . رمل نامه امير عرب(فارسى)

منسوب به: امام على بن ابى طالب عليه السلام ، امير المؤمنين ( ۴۰ ق)

آغاز: بدان كه اين رمل حضرت امير المؤمنين عليه السلام است كه هر گاه مهمى پيش آيد بايد كه اين رمل را بگشايد و حكم نيك و بد بداند و طريق چنانست كه نيت بكند و رمل كند اگر سؤال كند كه در همه عمر .

نسخه ها:

۹۲۷۶/۱ . قم ، گلپايگانى: ۶۹/۱۰/۱۷۵۹ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، ۱۲۴۸ق ، كاشان ، رساله سوم مجموعه ، ۱۶ سطر [فهرست گلپايگانى ، جديد].
۹۲۷۷/۲ . خوانسار ، فاضل خوانسارى: ۲۶۴ ، آغاز: اين رمل نامه حضرت أمير المؤمنين عليه السلام كه هرگاه خواستى كه كار صعب و دشوارى در نظر آورى ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، رساله سوم مجموعه ، «۱۷پ ـ ۱۹ر» ۳ برگ [فهرست كتاب خانه فاضل خوانسارى: ۱/۲۴۱].

۱۵۴۴ . روايات(فارسى و عربى)

از: مؤلف ناشناخته

روايتهاى مختلفى كه در لا به لاى نسخه ها تحرير شده و در فهارس با عنوانهاى متعدد معرفى شده است .

نسخه ها:

الرضويات

از: امام على بن موسى الرضا عليهماالسلام

رجوع كنيد به: صحيفة الرضا عليه السلام.

۱۵۴۱ . رفع الإشكال عن الحديث المنقول فى البصائر «ليس من الإمام إلا ...» (عربى)

از: مؤلف ناشناخته

توضيحى است درباره حديث «ليس من الإمام إلا و اُوتى الذى من بعده مثل ما اُوتى و زيادة خمسة أجزاء».
آغاز: حمدا يرتقى به إلى رضا و يبلغ به الحامد إلى غاية ما يتمناه.

نسخه ها:

۹۲۷۴ . تهران ، ملك: ۸۱۷ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، شمس الدين ، ۱۲۱۶ق ، رساله اول مجموعه ، «۱پ ـ۱۹پ» ۱۹ برگ [فهرست ملك: ۵/۱۹۴].

۱۵۴۲ . رفع القلم فى بعض الأعياد(عربى)

از: حسن بن عبد الرحيم مراغه اى ( ۱۳۰۰ ق) ^۱

شرح و توضيح رواياتى است كه در آنها عنوان شده در بعضى عيدهاى اسلامى از گناهان مؤمنان ، رفع قلم مى شود. مؤلف اين روايت ها را به اين نحو تفسير مى كند كه چون در اين روزها مؤمنان بيشتر به طاعات و ولايات ائمه عليهم السلاممتوجه مى شوند ، پس گناهى از آنها سر نمى زند تا چيزى در نامه عمل آنها نوشته شود. او همچنين مراتب و نعم بهشتى را به ولايت و عذابهاى دوزخى را به دشمنى ائمه عليهم السلامتفسير مى كند.
[فهرست مرعشى: ۳/۷۷]