كتابى در بيان فضايل امام على عليه السلام است كه تعداد ابواب آن به عدد اسماى حسناى خداوند ، نود و نه باب است و خاتمه اى شامل دويست كلمه از كلمات أمير المؤمنين عليه السلام در حكم و مواعظ به ترتيب حروف تهجى دارد. شروع تأليف ذى قعده ۹۸۰ ق و پايان آن صفر ۹۸۱ ق در كربلا بوده است.
[الذريعة : ۱۸/۱۶۶ و ۱۹/۱ ؛ أعيان الشيعة : ۴/۲۷۲ ؛ روضات الجنات : ۷۳۵] آغاز: الحمد للّه المتفضل المنان المتطول الحنان.
نسخه ها:
۱۳۹۶۷ / ۱ . قم ، مدرسه فيضيه: ۱۹۱۳ ، آغاز: برابر نمونه ، نسخ ، زكريا بن على بن ابراهيم الخطى ، ۲ جمادى الثانى ۹۸۹ق ، ۳۶۳ برگ [فهرست مدرسه فيضيه: ۱ / ۲۲۳].
۱۳۹۶۸ / ۲ . قم ، مدرسه حجازيها: ۱۴۶/۵۷/۸۴۷۶ ، آغاز: برابر نمونه ، نسخ ، محمد بن حيدر حسينى همدانى ، ۲۶ جمادى الثانى ۱۰۳۳ق ، رساله پنجم مجموعه ، ۱۱۳ برگ [فهرست مدرسه حجازيها].
۲۳۰۲ . كنز الواعظين(عربى)
از: محمد صالح بن محمد برغانى قزوينى (م ۱۲۷۵ق)
در فهرست چنين معرفى شده است:
«احاديثى كه در امر به معروف و نهى از منكر و مواعظ و آداب اسلامى از حضرات پيامبر اكرم و ائمه معصومين عليهم السلام روايت شده ، در اين كتاب در دو مقام گرد آورده شده و خواسته است كه كار را بر واعظان و اهل منبر آسان كند و روايتهاى مربوط را يك جا جمع آورى نمايد» .
[الذريعة : ۱۸/۱۶۹] آغاز: الحمد للّه رب العالمين ... لما فرغت من تأليف غنيمة المعاد و مسلك الراشدين و غيرهما تفكرت فى الباقيات الصالحات .
نسخه ها:
۱۳۹۶۹ . قم ، مرعشى: ۵۱۸۳ ، آغاز برابر نمونه ، فقط چند برگ اول كتاب موجود است ، نسخ ، محمد بن ميرزا محمد رضا تبريزى ، جمعه ۱۵ رجب ۱۳۰۷ق ، رساله دوم مجموعه ، ۱۲ برگ [فهرست مرعشى: ۱۳ / ۳۸۷].
