۱۹۴۵۷/۱ . تهران، مجلس شوراى اسلامى: ۳۷۸۲، آغاز: بسمله و صلى اللّه على سيدنا محمد و على آله و صحبه ... اما بعد فهذا كتاب اذكر فيه بعض، نسخ، بدون نام كاتب، ۱۰۱۱، يمن، رساله چهارم مجموعه، «صفحه۱۹۴ـ۲۴۲»۲۵ برگ [فهرست مجلس: ۱۰/ ۱۷۷۱].
۱۹۴۵۸/۲ . قم، مرعشى: ۲۰۳۲، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام كاتب، ۲۲ ربيع الثانى ۱۰۲۹ق، رساله سوم مجموعه، «۳۸پ ـ۶۱پ» ۲۴ برگ [فهرست مرعشى: ۶/۳۸].

يا احمد يا احمد

رجوع كنيد به: حديث المعراج

۳۱۵۴ . ومض البرق الموهن (شرح حديث ما وسعنى ارضى و لا سمايى، لوامع البرق)(عربى)

از: عبد الكريم بن ابراهيم جيلى قادرى (م ۸۲۰ق)

حالات قلب را طى شرح حديث «ما وسعنى ارضى و لا سمائى و وسعنى قلب عبدى المؤمن» گزارش مى دهد با شواهدى از گفتارهاى نثرى و شعرى بزرگان عرفان و تصوف . نام كتاب همان طور كه روى برگ اول رساله آمده ، ذكر شد ولى بغدادى در هدية العارفين ۱/۶۱۰ كتاب را به نام لوامع البرق الموهن مى خواند و آن را جزء نهم از كتاب «الناموس الاعظم» مى داند. اين كتاب داراى هشت باب است بدين ترتيب: ۱ ـ ذكر مجلى مخاطبات الانس فى حضائر القدس من القلب ، ۲ ـ ذكر مجلى محاضرات الاسماء مع العبد فى المقام الاسنى من القلب ، ۳ ـ ذكر مجلى صور التجليات المنزهة عن الهيات الحسيات من القلب ، ۴ ـ ذكر مجلى ظهور المعانى و بطون الصور و المعانى من القلب ، ۵ ـ ذكر مجلى الارادة الباهرة بظهور حكم القدرة القاهرة من القلب، ۶ ـ ذكر مجلى العليم بحال المحدث و سان القديم من القلب ، ۷ ـ ذكر مجلى الوجود السارى و تعيين البديع البارى من القلب ، ۸ ـ ذكر مجلى الكمال المطلق لوجوب الحق من القلب. شرح حديث ما وسعنى ارضى .
[كشف الظنون: ۲/۱۵۶۸ و ۱۹۲۲ ؛ هدية العارفين: ۱/۶۱۰] آغاز : الحمد للّه مظهر اسمائه و صفاته اكمل مظهر خلقه من نور ذاته فجعله قلب الوجود و خلاصة كل وجود.

نسخه ها: