يكديگر جدا مى شود و بانگ مى زند : واى بر او ، دچار چه هلاكتى شد! ^۱

۳۴.امام صادق عليه السلام :در حالى كه امير مؤمنان خطبه مى خواند ، مردى عبادت پيشه ، پرهيزگار و كوشا[ى در راه خدا ]به نام همّام ، برخاست و گفت : اى «امير مؤمنان! شخص مؤمن را چنان براى ما وصف كن كه گويى او را مى بينيم» . فرمود : «اى همّام ! مؤمن ... از برادرش نمى بُرد ، غيبتش را نمى كند و به او نيرنگ نمى زند» . ^۲

۳۵.مُرازِم بن حكيم :يكى از ياران ما (عيسى بن ابى منصور) كه شلقان لقب داشت ، نزد امام صادق عليه السلام مى زيست و نفقه خوار ايشان بود. به سبب تند خويى اش [امام] از او بُريد. پس امام، روزى به من فرمود: «اى مرازم! آيا با عيسى سخن خواهى گفت (واسطه صلح خواهى شد)؟». گفتم: «آرى». فرمود: «بسيار خوب! خيرى در هجران نيست». ^۳

۲ / ۳

نهى از جدايى بيش از سه روز

۳۶.رسول خدا صلى الله عليه و آله :براى هيچ مسلمانى روا نيست كه بيش از سه روز برادرش را ترك گويد و هر كس [براى آشتى] پيش دستى كند ، به سوى بهشت پيش دستى كرده است . ^۴

۲ / ۲

نهى از جدايى

۳۰.امام على عليه السلام :از برادرت تنها به سبب گمان ، روى مگردان و پيش از پيجويى و بازخواست [در مورد علّت رفتارى كه تو را رنجانده است] ، از او مَبُر . ^۱

۳۱.امام على عليه السلام ـ در نامه اى به فرزندش امام حسن عليه السلام ـ :چون برادرت از تو بِبُرد، خود را به پيوند با او وا دار و چون از تو روى گردانَد، خود را به او نزديك كن و چون بُخل ورزد ، به او بخشش كن و چون دورى كند ، به او نزديك شو و چون درشتى كند ، نرمى كن و چون جُرمى كند ، برايش عذرى بياور ، تا آنجا كه گويى تو بنده اويى و گويا او بر تو نعمتى دارد ؛ امّا مبادا كه اين كار را نابجا انجام دهى و يا در مورد نااهلش به كار برى . ^۲

۳۲.امام على عليه السلام :اگر خواستى از برادرت ببُرى ، از خودت چيزى (زمينه دوستى) بر جاى بگذار كه اگر روزى نظرش بر آن قرار گرفت ، بدان بازگردد . ^۳

۳۳.امام صادق عليه السلام :تا هنگامى كه دو مسلمان از يكديگر بريده اند ، شيطان ، همواره شادان است و چون آن دو يكديگر را ديدار كنند ، زانوانش [از ترس] به يكديگر مى خورد و اعضايش از