87
دانشنامه امام مهدی عجّل الله فرجه بر پایه قرآن ، حدیث و تاریخ جلد هفتم

۱۱۵۱. الفتن‏ ، ابن حمّاد - با سندش به نقل از ابو رومان - : على عليه السلام فرمود : «سفيانى بر شام چيره مى‏شود و سپس ميان آنان جنگى در قرقيسا در مى‏گيرد كه پرندگان آسمان و درندگان زمين از جنازه‏هاى آن، سير مى‏شوند. سپس شكافى در پشت لشكر سفيانى پديد مى‏آيد و بخشى از آنان به سرزمين خراسان روى مى‏آورند و وارد آن مى‏شوند و سواران سفيانى هم در پى آنان مى‏روند و پيروان خاندان محمّد را در كوفه مى‏كُشند و سپس خراسانيان در طلب مهدى عليه السلام خروج مى‏كنند».۱

۱۱۵۲. الفتن‏ ، ابن حمّاد - با سندش به نقل از محمّد بن جعفر - : امام على بن ابى طالب عليه السلام فرمود : «سفيانى به فرمانده سوارانش كه وارد كوفه شده و آن جا را با خاك يكسان كرده ، نامه مى‏نويسد و به او فرمان حركت به سوى حجاز مى‏دهد . او به مدينه مى‏رود و شمشير در ميان قريش مى‏نهد و چهارصد مرد را از آنان و انصار مى‏كُشد و شكم‏ها را مى‏شكافد و كودكان را مى‏كُشد و دو برادر و خواهر را از قريش به نام محمّد و فاطمه مى‏كشد و آنها را بر در مسجد مدينه به صليب مى‏كشد».۲

1.الفتن : ج ۱ ص ۳۰۲ ح ۸۸۱ ، كنز العمّال : ج ۱۱ ص ۲۸۴ ح ۳۱۵۳۷. نيز، ر . ك : همين دانش‏نامه : ج ۸ ص ۲۵۳ ح ۱۵۶۲ .

2.الفتن : ج ۱ ص ۳۲۳ ح ۹۲۲ .


دانشنامه امام مهدی عجّل الله فرجه بر پایه قرآن ، حدیث و تاریخ جلد هفتم
86

۱۱۵۱. الفتن لابن حماد : حَدَّثَنَا الوَليدُ ورِشدينٌ ، عَنِ ابنِ لَهيعَةَ ، عَن أبي قُبَيلٍ ، عَن أبي رومانَ ، عَن عَلِيٍّ ، قالَ :
يَظهَرُ السُّفيانِيُّ عَلَى الشّامِ ، ثُمَّ يَكونُ بَينَهُم وَقعَةٌ بِقَرقيسِياءَ حَتّى‏ يَشبَعَ طَيرُ السَّماءِ وسِباعُ الأَرضِ مِن جِيَفِهِم ، ثُمَّ يَفتُقُ عَلَيهِم فَتقٌ مِن خَلفِهِم ، فَتُقبِلُ طائِفَةٌ مِنهُم يَدخُلونَ أرضَ خُراسانَ ، وتُقبِلُ خَيلُ السُّفيانِيِّ في طَلَبِ أهلِ خُراسانَ ، فَيَقتُلونَ شيعَةَ آلِ مُحَمَّدٍ بِالكوفَةِ ، ثُمَّ يَخرُجُ أهلُ خُراسانَ في طَلَبِ المَهدِيِّ .

۱۱۵۲. الفتن لابن حماد : حَدَّثَنا عَبدُ القُدّوسِ ، عَن ابنِ عَيّاشٍ ، قالَ : حَدَّثَني بَعضُ أهلِ العِلمِ ، عَن مُحَمَّدِ بنِ جَعفَرٍ ، عَن عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام ، قالَ :
يَكتُبُ السُّفيانِيُّ إلَى الَّذي دَخَلَ الكوفَةَ بِخَيلِهِ بَعدَما يَعرُكُها عَركَ‏۱ الأَديمِ ، يَأمُرُهُ بِالسَّيرِ إلَى الحِجازِ ، فَيَسيرُ إلَى المَدينَةِ فَيَضَعُ السَّيفَ في قُرَيشٍ ، فَيَقتُلُ مِنهُم ومِنَ الأَنصارِ أربَعَمِئَةِ رَجُلٍ ، ويَبقُرُ البُطونَ ، ويَقتُلُ الوِلدانَ ، ويَقتُلُ أخَوَينِ مِن قُرَيشٍ : رَجُلٌ واُختُهُ يُقالُ لَهُما : مُحَمَّدٌ وفاطِمَةُ ، ويَصلِبُهُما عَلى‏ بابِ المَسجِدِ بِالمَدينَةِ .

1.عَرَكَهُ عَرْكاً : حمل عليه الشرّ والدهر ، أو دلكه دلكاً كالأديم ، أو حكّه حتّى عفاه (تاج العروس : ج ۱۳ ص ۶۱۲ «عرك») .

  • نام منبع :
    دانشنامه امام مهدی عجّل الله فرجه بر پایه قرآن ، حدیث و تاریخ جلد هفتم
    سایر پدیدآورندگان :
    محمّد محمّدی ری‌شهری، با همکاری محمّد کاظم طباطبایی و جمعی از پژوهشگران، ترجمه: عبدالهادی مسعودی
    تعداد جلد :
    10
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1393
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 30772
صفحه از 466
پرینت  ارسال به