۱۳۸۷. الملاحم و الفتن - به نقل از برخى از شيعيان مورد اعتماد - : مولايمان امام زين العابدين عليه السلام، روزى كه به مسجد جامع كوفه وارد شد و پس از نماز خواندن در آن، بر بلندى كوفه ايستاد و فرمود: «هموست ، هموست، اى نجف (بلندى)!». سپس گريست و فرمود: «واى بر آن، از بلاى بزرگ!».
از ايشان در باره اين سخن پرسيدند. فرمود: «هنگامى كه سيل و باران، اين بلندى را فرا بگيرد و آتش در سنگ و خاك حجاز نمايان شود و تاتارها بغداد را به چنگ آورند، منتظر ظهور قائم منتظَر باشيد».۱
۱۳۸۸. الغيبة ، طوسى - به نقل از حذلم بن بشير - : به امام زين العابدين عليه السلام گفتم: خروج امام مهدى عليه السلام را براى من توصيف كن و نشانهها و علامتهاى آن را به من بشناسان.
فرمود: «پيش از خروج او، خروج مردى به نام عوف سُلَمى در سرزمين جزيره۲است كه جايگاهش تكريت۳ و قتلگاهش مسجد دمشق است. سپس شعيب بن صالح از سمرقند۴خروج مىكند و پس از آن، سفيانى ملعون - كه از نسل عُتبة بن ابى سفيان است - ، از وادى يابس (بيابان خشك) خروج مىكند و چون سفيانى ظهور مىكند، مهدى پنهان مىشود و پس از آن، خروج مىكند».۵
1.الملاحم و الفتن : ص ۳۶۹ ح ۵۴۱ . نيز، ر.ك : الصراط المستقيم : ص ۱۹۴ ح ۱۳۱۲ .
2.جزيره، به منطقهاى از شمال عراق مىگويند كه ميان دو رود بزرگ دجله و فرات، محصور است.
3.تكريت، در صد و هشتاد كيلومترى شمال بغداد، واقع شده است.
4.سمرقند، در آسياى ميانه و يكى از استانهاى فعلى كشور ازبكستان است.
5.الغيبة، طوسى : ص ۴۴۳ ح ۴۳۷ ، بحار الأنوار : ج ۵۲ ص ۲۱۳ ح ۶۵ .
