۴۳۹. امام على عليهالسلام : با تنهايى مأنوستر باش تا بودن با همنشينان بد .
۴۴۰. امام على عليهالسلام : يارِ بد ، پارهاى از آتش است .
۴۴۱. امام على عليهالسلام : از همنشينى با همنشين بد بپرهيز ؛ زيرا او همنشين خود را هلاك مىكند و يار خود را تباه مىسازد .
۴۴۲. امام على عليهالسلام : آن كه برادرانش شوربختاند ، نيكبخت نمىشود .
۴۴۳. امام على عليهالسلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشان ـ : تنهايى ، بهتر از رفيق بد است .
۴۴۴. امام على عليهالسلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشان ـ : از يار بد بپرهيز ، كه چون شمشير برهنه است . جلوهاش زيبا و زخمش زشت است .
۴۴۵. امام على عليهالسلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشان ـ : در بيابان خشك و بى آب و علف ، تنها شدم ؛ امّا تنهاىاى سختتر از همنشين بد نديدم .
۴۴۶. امام على عليهالسلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشان ـ : برادران بد ، همچون درخت آتش هستند كه پارهاى از آن ، پاره ديگرش را مىسوزاند .
۴۴۷. الخصال ـ به نقل از سُفيان ثَورى ـ : راستگو فرزند راستگو ، جعفر بن محمّد عليهالسلام ، را ديدم و به ايشان گفتم : «اى پسر پيامبر خدا ! به من سفارشى كن .
به من فرمود : « . . . اى سفيان ! پدرم مرا به سه چيزْ فرمان داد و از سه چيز بازداشت . از جمله به من فرمود : پسركم ! هركه با يارِ بد ، مصاحبت كند ، ايمن نمىماند» .
