ج ـ عيبجويى
۳۲۷. امام على عليهالسلام : هركه عيبهاى نهانى را بكاود ، خداوند از دوستى دلها محرومش مىكند .
۳۲۸. امام صادق عليهالسلام : نهان مردم را مكاو ، كه بىدوست مىمانى .
۳۲۹. امام صادق عليهالسلام ـ به ابو بصير ـ : اى ابو محمّد! از دينِ مردمان بازجويى مكن ، كه بىدوست مىمانى .
۳۳۰. امام صادق عليهالسلام : هركه تنها با افراد بىعيب برادرى كند ، دوستانش اندك شوند .
۳۳۱. امام صادق عليهالسلام : در دنيا جوياى چهار چيز مباش كه آنها را نخواهى يافت ، حال آن كه به آنها نيازمندى : عالمى كه علم خود را به كار بندد ، پس بىعالم مىمانى ؛ عملى پاك از رياكارى ، كه در اين صورت ، بىعمل مىمانى ؛ غذايى دور از شبهه [حُرمت] ، كه بىغذا مىمانى ؛ و دوستى بىعيب ، كه بىدوست مىمانى .
د ـ خردهگيرى
۳۳۲. امام على عليهالسلام : هركه در كار برادرانش خردهگيرى كند ، دوستانش كم مىشوند.
۳۳۳. امام على عليهالسلام : هركه بر دوستش خردهگيرى كند [و بخواهد مو را از ماست بكشد]، دوستىاش گسسته مىشود .
۳۳۴. امام على عليهالسلام : آن كه بر اثر هر گناهى از برادرانش كنارهگيرى كند ، دوستانش كم مىشوند .