321
مأخذ شناسي رجال شيعه

عاشورى تلوكى ، نادعلى .

۷۳۱ . «تأمّلى در مقاله : دروغپردازان در حوزه حديث اهل سنّت» .
علوم حديث ، ش ۱۰ (زمستان ۱۳۷۷) ، ص ۱۸۰ ـ ۱۸۸ .
نويسنده مقاله ، اشكال هايى را بر مقاله «دروغپردازان در حوزه حديث اهل سنّت» مطرح مى نمايد ، از جمله : اشكال بر محدوديت مصادر مورد مراجعه ، نفى ادّعاى جعل حديث تا قرن ششم ، نفى بعضى حالات در مورد بعضى از شخصيت هاى ذكر شده ، صحيح نبودن استناد به هر كتابى به عنوان شاهد بر مدّعا .

عبد اللّه ، محمّد .

۷۳۲ . «نقد مقال : مع الطوسى فى رجاله» .
الفكر الإسلامى ، ش ۵ (محرّم ـ ربيع الأول ۱۴۱۵ ق) ، ص ۲۰۵ ـ ۲۱۰ .
اين مقاله در نقد مقاله «مع الطوسى فى رجاله» است . نويسنده پس از بيان اشكال هايى بر مقاله ياد شده ، در اتّخاذ مطالب از مقاله هاى ديگر ، بسيارى از اشكال هاى مطرح شده از طرف نويسنده بر كتاب رجال الطوسى را بى مورد دانسته است و توجيحات و توضيحاتى در عدم و ردّ اين اشكال ها بيان نموده است .
از جمله ، اشكال شده كه چرا نام بعضى از راويان به عنوان راوى يكى از ائمه عليهم السلامو در باب «من لم يروا عنهم عليهم السلام» آورده شده است . ايشان در جواب آورده كه بعضى از راويانِ معمَّر در زمان دو يا چند امام زندگى مى كرده اند ، به طورى كه راوىِ از يك امام بوده اند و از امام ديگر ، به طور مستقيم ، روايت نقل نكرده اند ، با وجودى كه در زمان آن امام ، زندگى مى كرده اند .
بر همين اساس ، اسامى اين گونه راويان در فهرست راويان يك امام آورده شده است و در مورد راوى بودن از امام ديگر ، و يا ادامه حيات داشتن در زمان غيبت ، در باب «من لم يرو» هم آورده شده اند .


مأخذ شناسي رجال شيعه
320

صديقى نسب ، عباسعلى .

۷۲۸ . «پژوهشى درباره زراره و خاندان اعين» .
مشكوة ، ش ۴۲ (بهار ۱۳۷۳) ، ص ۱۳۴ ـ ۱۴۹ و ش ۴۵ (زمستان ۱۳۷۳) ، ص ۱۲۷ ـ ۱۵۰ .
يكى از شاخه هاى مورد بحث در علم رجال ، بحث از خاندان هايى است كه به دليل داشتن كثرت راويان حديث ، مشهور گرديده اند .
بحث از خاندان اين گونه راويان ، مى تواند راهگشاى مشكلات در بسيارى از اسناد روايات باشد .
از شاخص ترين اين خاندان ها ، خاندان اعين اند و بارزترين شخصيت در اين خاندان ، زرارة بن اعين است كه از سرآمدترينِ افراد اصحاب اجماع به شمار مى آيد .
نويسنده مقاله ، ضمن بررسى تاريخچه شكل گيرى اين خاندان در اسلام ، عمده بحث خود را در مورد زرارة بن اعين مطرح نموده است و در ضمن بيان زندگى اين شخصيت ، به نقش و جايگاه وى در ميان شيعيان و اصحاب ائمه عليهم السلام در رشد و انتقال احاديث ، اشاره مى نمايد .
در اين مقاله ، فهرستى از اسامى راويان زراره ، به ترتيب حجم رواياتى كه از وى نقل كرده اند ، بيان شده است .

صفرى فروشانى ، نعمة اللّه .

۷۲۹ . «جريان شناسى غُلوّ» .
علوم حديث ، ش ۱ (پاييز ۱۳۷۵) ، ص ۱۰۸ ـ ۱۲۶ و ش ۲ (زمستان ۱۳۷۵) ، ص ۱۲۱ ـ ۱۷۵ .
نويسنده مقاله ، به نقش و آثار باقى مانده از غلات بر احاديث شيعه و چگونگى برخورد علماى علم رجال با اين جريان پرداخته است .
مقاله در دو بخش ارائه شده است :
بخش اوّل ، شامل كلّياتى در زمينه غلو ، كه در بردارنده معناى غلو و تأثير آن ، و غلو در ذات و صفات است ؛
بخش دوم ، شامل ديدگاه ابن غضايرى و افرادى است كه ايشان در كتاب الضعفاء ،
آنها را متّهم به غلو كرده است .
۷۳۰ . «مبانى رجالى امام خمينى رحمه الله» .
علوم حديث ، ش ۱۴ (زمستان ۱۳۷۸) ، ص ۳۸ ـ ۱۳۸ .
نويسنده مقاله در نظر دارد با ارائه گوشه هايى از مباحث رجالى مطرح شده در كتاب هاى امام خمينى رحمه الله ، مبانى و آراى رجالى ايشان در زمينه هاى مختلف علم رجال را مشخّص بنمايد و چون حضرت امام رحمه الله ، داراى كتاب رجالى مستقلى نيست ، اين مبانى رجالى را با مراجعه به آثار فقهى استدلالى و اصولى ايشان ، تهيه كرده است .
مقاله در بردارنده اين عناوين است :
ديدگاه هاى امام رحمه الله در كلّيات علم رجال ؛
توثيقات خاصّ و عام ؛
بعضى از كتب روايى و بعضى از رجالى كه در اسناد روايات واقع شده اند .

  • نام منبع :
    مأخذ شناسي رجال شيعه
    سایر پدیدآورندگان :
    رسول طلائيان
    تعداد جلد :
    1
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1381
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 3676
صفحه از 368
پرینت  ارسال به