عاشورى تلوكى ، نادعلى .
۷۳۱ . «تأمّلى در مقاله : دروغپردازان در حوزه حديث اهل سنّت» .
علوم حديث ، ش ۱۰ (زمستان ۱۳۷۷) ، ص ۱۸۰ ـ ۱۸۸ .
نويسنده مقاله ، اشكال هايى را بر مقاله «دروغپردازان در حوزه حديث اهل سنّت» مطرح مى نمايد ، از جمله : اشكال بر محدوديت مصادر مورد مراجعه ، نفى ادّعاى جعل حديث تا قرن ششم ، نفى بعضى حالات در مورد بعضى از شخصيت هاى ذكر شده ، صحيح نبودن استناد به هر كتابى به عنوان شاهد بر مدّعا .
عبد اللّه ، محمّد .
۷۳۲ . «نقد مقال : مع الطوسى فى رجاله» .
الفكر الإسلامى ، ش ۵ (محرّم ـ ربيع الأول ۱۴۱۵ ق) ، ص ۲۰۵ ـ ۲۱۰ .
اين مقاله در نقد مقاله «مع الطوسى فى رجاله» است . نويسنده پس از بيان اشكال هايى بر مقاله ياد شده ، در اتّخاذ مطالب از مقاله هاى ديگر ، بسيارى از اشكال هاى مطرح شده از طرف نويسنده بر كتاب رجال الطوسى را بى مورد دانسته است و توجيحات و توضيحاتى در عدم و ردّ اين اشكال ها بيان نموده است .
از جمله ، اشكال شده كه چرا نام بعضى از راويان به عنوان راوى يكى از ائمه عليهم السلامو در باب «من لم يروا عنهم عليهم السلام» آورده شده است . ايشان در جواب آورده كه بعضى از راويانِ معمَّر در زمان دو يا چند امام زندگى مى كرده اند ، به طورى كه راوىِ از يك امام بوده اند و از امام ديگر ، به طور مستقيم ، روايت نقل نكرده اند ، با وجودى كه در زمان آن امام ، زندگى مى كرده اند .
بر همين اساس ، اسامى اين گونه راويان در فهرست راويان يك امام آورده شده است و در مورد راوى بودن از امام ديگر ، و يا ادامه حيات داشتن در زمان غيبت ، در باب «من لم يرو» هم آورده شده اند .