احمد بن محمّد .
۶۸۱ . رسالة فى نسب الرواة .
الذريعة ، ج ۲۴ ، ص ۱۳۹ (ش ۶۹۴) .
محقّق تهرانى ، به نسخه اى از اين كتاب ، نشانى داده است .
شريف بغدادى ، محمّد بن على .
۶۸۲ . الرواة .
التراث العربى ، ج ۳ ، ص ۱۳۲ .
مؤلّف ، در مرحله اوّل ، كتاب خلاصة الأقوال علاّمه حلّى (م ۷۲۶ ق) را همانند اصل آن در دو قِسم ترتيب داده است و سپس در خاتمه آن ، هفت فايده رجالى را به همراه زياداتى كه از رجال ابن داوود اخذ نمود و در اين كتاب موجود نبوده ، مطرح نموده است .
على بن حسن .
۶۸۳ . مشيخة الاستبصار والتهذيب و [كتاب] من لا يحضره الفقيه .
الذريعة ، ج ۲۱ ، ص ۷۱ (ش ۴۰۰۲) .
مؤلّف ، اقدام به استخراج احوال عدّه اى از رجال موجود در طُرُق شيخ ابو جعفر محمّد بن حسن طوسى و محمّد بن بابويه قمى از كتاب الاستبصار ، التهذيب و كتاب من لا يحضره الفقيه نموده است .
اسامى بر اساس حروف الفبا تنظيم شده اند و براى بيان احوال رجال صحيح ، حَسَن ، موثّق ، مجهول و ضعيف ، از كُدهايى كه به وسيله حروف الفبا تنظيم شده ، استفاده شده است .
محقّق تهرانى نسخه هايى از اين مشيخه را مشاهده كرده و نشانى داده است .
