رُوَيدَشتى اصفهانى ، حميده بنت محمّد شريف (م ۱۰۸۷ ق) .

۲۲۲ . حاشية على الاستبصار .
الذريعة ، ج ۶ ، ص ۱۸ (ش ۵۳) .
مؤلّف در حاشيه اش بر الاستبصار شيخ طوسى ، در بيان احوال رجال و در اسناد احاديث ، مطالبى را آورده است .
ميرزا عبد اللّه اصفهانى در رياض العلماء (ج ۵ ، ص ۴۰۴) ، در ضمن بيان شرح حال اين مؤلّف ، اشاره مى نمايد كه نسخه اى از الاستبصار را به همراه اين شرح ، مشاهده نموده است .
محقّق تهرانى در الذريعة (ج ۱۰ ، ص ۱۱۴ ، ش ۲۳۶) ، اين كتاب را با عنوان رجال حميدة فهرست نموده است .

حسينى اردبيلى ، محمّد طاهر (زنده در ۱۰۹۱ ق) .

۲۲۳ . رجال السيد محمّد طاهر .
الذريعة ، ج ۱۰ ، ص ۱۲۲ (ذيل ش ۲۴۷) .
اين كتاب ، يك جزء از اجزاى كتاب الشجرة المباركة ى همين مؤلّف را تشكيل مى دهد كه در مورد شناخت و معرّفى اسناد احاديث از حيث صحّت و ضعف و امور مهم ديگر ، تأليف شده است .
مؤلّف در بيان اسامى هر يك از معصومان عليهم السلام ، از حروف رمز استفاده نموده است . همچنين در بيان احوال هر يك از راويان صحيح ، موثّق ، حسن ، ضعيف و مجهول ، و يا در بيان اين كه اين راوى به طور مستقيم و يا با واسطه از معصوم عليه السلام روايت نقل كرده ، حروف رمزى را به كار برده است .
در آخر ، ايشان تمام مشيخه كتاب من لا يحضره الفقيه را با همين روش آورده است و كتاب را با بيان چند فايده رجالى به پايان رسانيده است .
مرحوم ميرزا حسين نورى طبرسى در تعليقة على توضيح المقال كه به منظور تكميل اسامى مؤلّفان رجال موجود در كتاب توضيح المقال ملاّ على كنى تأليف نموده است ، از اين كتاب استفاده نموده و در بيان خصوصيات آن ، توضيحاتى را بيان داشته است .
محقّق تهرانى ، نسخه اى از اين كتاب را مشاهده كرده است .