است. وى چنان كه خود مى گويد ، در اين كتاب به معرّفى صاحبان «كتاب»و «اصل» و مشايخ مشهور اجازات ، بسنده كرده است. شيخ آقا بزرگ ، از يك نسخه اين كتاب با تاريخ ۱۲۰۴ ق ، خبر داده است. ^۱
۶۰ . رجال الشيخ داوود بن حسن بحرانى (معاصر صاحب حدائق و استادش عبد اللّه بن صالح سماهيجى ـ م ۱۱۳۵ ق ـ و داماد مير مصطفى تفرشى) . از آن به ترتيب رجال الكشى و ترتيب رجال النجاشى نيز ياد شده است. ^۲
۶۱ . مشيخة التلعكبرى ، از سيّد كمال الدين بن حيدر حسينى موسوى (ق ۱۲ ق). ^۳ مؤلّف ، اين كتاب را از رجال الكبير استرآبادى استخراج نموده و در جمادى اوّل سال ۱۰۹۹ ق ، از نگارش آن ، فراغت يافته است. از آن به رجال السيّد كمال الدين نيز ياد شده است و در واقع ، مشيخه شيخ ابو محمّد هارون بن موسى تلعكبرى است. ^۴
۶۲ . الحاشية على منهج المقال (التعليقة البهبهانية) ، از محمّد باقر بن محمّد اكمل (وحيد بهبهانى) (م ۱۲۰۶ ق) . تعليقاتى است بر كتاب منهج المقال (رجال الكبير) استرآبادى كه با عناوين «قوله ـ قوله» ترتيب يافته و در آغاز ، پنج فايده رجالى مهم دارد. اين كتاب ، به سال ۱۳۰۶ ق، در تهران ، در ۵۱۷ صفحه رحلى ، چاپ سنگى شده است. ^۵ . ^۶

۱۱۹۷ ق). ^۱ كتابى است در شرح حال علما ، كه تكميل أمل الآمل شيخ حرّ عاملى است و به چاپ رسيده است.
۵۵ . تنقيح المقال فى كيفية طريق الاستدلال ، از حسن بن عباس بلاغى (ق ۱۲ ق). درباره پاره اى از قواعد علم الحديث و شناخت راويان احاديث و در واقع ، ردّ بر اخباريان است. از آن به رجال الشيخ حسن نيز ياد شده است. ^۲
۵۶ . رجال الكشميرى ، از محمّد مراد بن صادق كشميرى (م ق ۱۲ ق). كتابى است مشهور به مراد ، شامل نام راويان و رجال ، به ترتيب حروف آغازين نام آنها ، با رمزهايى براى منابع رجالى. ^۳
۵۷ . ترجمة خلاصة الأقوال فى علم الرجال ، از محمّد باقر بن محمّد حسين تبريزى (م ق ۱۲ ق) . مؤلّف ، اين اثر را در سال ۱۱۲۹ ق ، به اتمام رسانيده است. ^۴
۵۸ . المقال فى معرفة الرجال ، از محمّد بن على اوالى بحرانى (م ق ۱۲ ق). مؤلّف در اين كتاب ، از صحابيان ، تابعيان و مشايخ مصنّفان ، اعم از اصوليان و اخباريان ، ياد كرده است. ^۵
۵۹ . مختصر المقال فى معرفة الرجال ، از محمّد باقر بن محمّد حسين تبريزى. چون كتاب المقال فى معرفة الرجال مؤلّف ، مفصّل بوده ، آن را در اين كتاب ، مختصر نموده