است و نسخه آن در كتاب خانه آيه اللّه مرعشى موجود است . ۱
۱۹ . شرح خطبه شقشقيه ، از مير محمّد عبّاس بن على اكبر شوشترى لكهنويى (م ۱۳۰۶ ق). اين شرح ، به دستور سيّد محمّد خان بهادر و به فارسى نوشته شده و با تعليقات شارح به عربى در حاشيه آن ، به سال ۱۲۸۶ ق ، در هند ، چاپ شده است. ۲
۲۰ . اللّمعة البيضاء فى شرح خطبة الزهراء(شرح خطبة اللمة) ، از محمّد على انصارى قراچه داغى (زنده در ۱۳۰۶ ق). اين كتاب چاپ شده است. ۳
۲۱ . شرح خطبة اللمة ، از سيّد على محمّد بن محمّد (تاج العلماء) (م ۱۳۱۲ ق). ۴
۲۲ . شرح الخطبة الشِّقشقية ، از سيّد على محمّد بن محمّد تاج العلماء. ۵
شش . شرح يك يا چند حديث
برخى از احاديث ، به خاطر در برداشتن مضمون عالى ، مهم و يا گاه پيچيده و دشوار ، دانشمندان شيعه را بر آن داشته است كه رساله هايى را به شرح اين گونه احاديث ، اختصاص دهند. البته گاه پرسش و درخواست ديگران ، آنان را به نگارش شرح حديث ، واداشته است.
در طول دو قرن دوازدهم و سيزدهم نيز نوشته هاى قابل توجّهى در اين زمينه ، از عالمان شيعه به جاى مانده است كه آثار زير ، از آن جمله است:
قرن دوازدهم
۱ . شرح حديث البيضة ، از رضى الدين محمّد بن حسين خوانسارى (م ۱۱۱۳ ق). ۶ اين
1.الذريعة ، ج ۱۳ ، ص ۲۲۴.
2.الذريعة ، ج ۱۶ ، ص ۴۰۰ .
3.همان ، ج ۱۳ ، ص ۲۲۲ و ج ۱۴ ، ص ۱۳۰.
4.همان ، ص ۲۲۴ ؛ أعيان الشيعة ، ج ۱۰ ، ص ۵.
5.همان ، ص ۲۲ وج ۱۴ ، ص ۱۴۲.
6.وى دانشمند شيعى و متبحّر در علوم عقلى و نقلى است كه نزد پدرش حسين بن جمال الدين محقّق خوانسارى و دايى اش محمّد باقر بن محمّد مؤمن و محقق سبزوارى درس خواند و به تدريس فقه و حكمت مشغول بود. از جمله شاگردانش ، خليل بن محمّد اشرف قائنى و سيد محمّد صالح قزوينى را مى توان نام برد. وى از برادرش آقا جمال ، كوچك تر است و اين شرح را به نام شاه سلطان حسين صفوى نوشته است. (الذريعة ، ج ۱۳ ، ص ۱۹۳ ؛ طبقات أعلام الشيعة ، ج ۶ ، ص ۲۷۳ ؛ ريحانة الأدب ، ج ۲ ، ص ۳۲۰ ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج ۱۲ ، ص ۲۷۵).
