اجازه مفصّلى است كه بحرانى ، براى شيخ حسين بن محمّد عصفورى و خلف بن عبدعلى عصفورى نوشته و احوال ۱۳۳ نفر از علماى بزرگ شيعه را نيز در آن آورده است. ۱ اين اجازه با تحقيق و تعليق سيّد محمّد صادق بحر العلوم در نجف اشرف و نيز توسّط مؤسّسه آل البيت عليهم السلام در قم ، به چاپ رسيده است.
۹ . اجازة الحديث ، از يوسف بن احمد بحرانى. اين اجازه براى سيّد مهدى بحر العلوم نوشته شده و اجازه دهنده در آن ، طُرُق روايتى خود را ذكر كرده است. ۲
۱۰ . اجازة الحديث ، از حسين بن محمّد بن عبد النبى بحرانى (م ۱۱۹۲ ق). ۳ اين اجازه ، براى حسين بن عبد اللّه بحرانى نوشته شده است. ۴
قرن سيزدهم
۱۱ . اجازة الحديث ، از سيّد محمّد مهدى بحر العلوم (م ۱۲۱۲ ق). اين اجازه براى سيّد عبد الكريم بن جواد موسوى جزايرى نوشته شده است. ۵
۱۲ ـ ۱۸. اجازه ، از سيّد محمّد مهدى بحر العلوم . اين اجازات در كتاب اجازات الرواية و الوارثة فى القرن الأخيرة الثلاثة ، تأليف شيخ آقا بزرگ تهرانى آمده است. بحر العلوم ، اين اجازات را براى شش تن از شاگردان خود نوشته است. اين كتاب در دفتر هفتم ميراث حديث شيعه (ص ۵۲۹ ـ ۵۴۶) معرّفى شده ، ولى هنوز به چاپ نرسيده است.
۱۹ ـ ۴۷. اجازات ميرزا مهدى بن ابو القاسم شهرستانى (۱۱۳۰ ـ ۱۲۱۶ ق). ۶ ۲۸ اجازه
1.همان ، ج ۱ ، ص ۱۸۴ (ش ۷۰۰۴) و ج ۲ ، ص ۳۰۲ (ش ۷۰۷).
2.همان ، ج ۱۵ ، ص ۹ (ش ۵۶۰۵).
3.وى از عبد اللّه بن على بلادى ، حسين بن محمّد ماحوزى و ناصر بن محمّد جارودى روايت مى كند. او در مقبره اصطهبانات ، مدفون است (تراجم الرجال ، ج ۱ ، ص ۱۷۳).
4.فهرست نسخ خطّى كتاب خانه آية اللّه مرعشى ، ج ۱۸ ، ص ۱۷۶ (ش ۷۰۰۴).
5.همان ، ج ۲۲ ، ص ۲۳۸ (ش ۸۶۹۱).
6.فقيه ، محدّث و متكلّم بزرگ شيعه است كه در اصفهان به دنيا آمد ، در آغاز جوانى به عراق رفت و در كربلا ، اقامت گزيد. وى از محضر بزرگانى همچون وحيد بهبهانى ، محمّد مهدى بن محمّد صالح فتونى و شيخ يوسف بن احمد بحرانى كسب علم كرد و از آنان ، اجازه روايت گرفت. سيّد عبد اللّه بن محمّد رضا شبّر ، سيّد دلدار على نقوى و شيخ احمد احسايى ، از شاگردان او هستند (أعيان الشيعة ، ج ۱۰ ، ص ۱۶۳ ؛ معارف ، ج ۳ ، ص ۸۴ ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج ۱۳ ، ص ۶۲۸).
