315
حديث پژوهي

برمى خوريم كه مورد تأييد اسلام قرار گرفته اند :
۱ . ديه در جاهليت ، صد شتر بود . پيامبر صلى الله عليه و آله آن را امضا نمود . ۱
۲ . زنان حائض ، در جاهليت از شركت در اعياد مذهبى و مراسم قربانى ممنوع بودند و اسلام نيز آن را حفظ كرد . ۲
۳ . براء بن عازب ، اوّل كسى بود كه با آب ، استنجا (تطهير) كرد و سپس سنّت شد . ۳
۴ . پيامبر صلى الله عليه و آله در «حِلفُ الفضول » در سن ۲۵ سالگى شركت كرد و بعدها بدان افتخار مى كرد و مى فرمود : اگر بار ديگر بدان پيمان دعوت شوم ، مى پذيرم . ۴
۵ . در حديثى ديگر ، هفت دور بودن طواف خانه كعبه ، حرام بودن زن پدر بر فرزند ، و خمس گنج نيز از سنّت هاى عبدالمطلب در جاهليت شمرده شده ، كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را امضا نموده است . ۵
۶ . حرمت ماه هاى حرام نيز از سنّت هاى جاهلى بود كه در اسلام ، امضا شد . ۶
۷ . براء بن معرور ، قبل از هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله در مكّه مى زيست . هنگام مرگ ، سفارش كرد كه او را به طرف مكّه دفن كنند و نسبت به يك سوم اموال خود ، وصيت كرد . اين هر دو ، بعد از آن ، جزو سُنن قرار گرفت . ۷
۸ . تحريم لباس شُهرت در فقه ، شاهدى ديگر بر پذيرش سنّت هاى ملّى صالح

1.وسائل الشيعة ، ج۱۹ ، ص۱۴۲ .

2.دائرة المعارف الاسلامية ، ج۸ ، ص۱۶۵ .

3.تفسير نورالثقلين ، ج۱ ، ص۲۱۶ ؛ الميزان ، ج۲ ، ص۲۱۶ .

4.تاريخ سياسى اسلام ، ج۱ ، ص۷۲ .

5.وسائل الشيعة ، ج۱۹ ، ص۱۴۵ ؛ كتاب من لايحضره الفقيه ، ج۴ ، ص۲۶۴ .

6.آياتى كه گذشت .

7.الكافى ، ج۳ ، ص۲۵۴ .


حديث پژوهي
314

بود ـ پاس داشت :
فإذا انسلخ الأشهر الحُرم فاقتلوا المشركين . ۱ پس چون ماه هاى حرامْ سپرى شدند ، مشركان را بكشيد . يا أيها الذين آمنوا! لاتحلّوا شعائر اللّه ولا الشهر الحرام . ۲
اى كسانى كه ايمان آورده ايد! حرمت شعائر خدا و ماه حرام را نگه داريد .

۰.رسول خدا فرموده است :مَنْ سَنَّ سُنَةً حَسَنَةً عُمِلَ بِها مِنْ بَعْدِهِ ، كانَ لَهُ أجُرهُ وَ مِثْلُ اُجورهِم مِنْ غَيْرِ أنْ يَنْقُصَ مِنْ اُجورِهِمْ شَيْئاً وَمَنْ سَنَّ سُنَّةً سَيِئَةً فَعُمِلَ بِها بَعْدَهُ ، كانَ عَلَيْهِ وِزْرهُ وَ مِثْلُ أوزارِهِمْ مِنْ غَيرِ أنْ يَنْقُصَ مِنْ أوزارِهِمْ شَيْئا . ۳

۰.آن كه سنّتى نيك را پايه گذارى كند و بدان عمل شود ، پاداش عمل خودش به اندازه پاداش ديگر عاملان ، به وى داده مى شود ، بدون آن كه از پاداش عاملان كم شود ؛ و آن كه سنّتى بد را پايه گذارَد و بدان عمل شود ، وَبال عمل خودش و ديگران برعهده اوست ، بدون آن كه از وِزْر و وَبال ديگران كاسته شود .

۰.اميرالمومنين به مالك اشتر فرمود :ولاتَنْقُضْ سُنّةً صالِحَةً عَمِلَ بها صدورُ هذِهِ الاُمَةِ وَاجْتَمَعَتْ بِها الاُلْفَة وَصَلُحَتْ عليها الرعِيَّةُ وَلاتَحْدُثَنَّ سنّةً تَضُرُّ بشيء مِنْ ماضى تلكَ السُّنَنِ فيكونُ الأجْرُ لِمَنْ سَنَّها وَالوِزْرُ عليكَ بِما نَقَضْتَ مِنها . ۴

۰.آيين پسنديده اى را بر هم مريز كه بزرگان اين امتْ بِدان رفتار نموده اند و به وسيله آن ، مردم به هم پيوسته اند ، و شهروندان با يكديگر سازش كرده اند ؛ و آيينى مگذار كه چيزى از سنّت هاى نيك گذشته را زيان رسانَد تا پاداش از آنِ نهنده سنّت باشد و گناه شكستن آن بر تو مانَد .

از سوى ديگر ،به نمونه هايى از سنّت هاى پيش از اسلام (جاهلى و . . .)

1.سوره توبه ، آيه ۵ .

2.سوره مائده ، آيه ۲ .

3.كنزالعمّال ، ج۱۵ ، ص۷۸ .

4.نهج البلاغة ، تحقيق : صبحى الصالح ، ص۴۳۱ .

  • نام منبع :
    حديث پژوهي
    سایر پدیدآورندگان :
    مهدی مهریزی
    تعداد جلد :
    3
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1381
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 6299
صفحه از 462
پرینت  ارسال به