۱۴۵.تأويل الآيات الظاهرةـ به نقل از عبد الملك بن عمير ، از امام حسين عليه السلام (درباره گفته خداى عز و جل : «بگو : از شما اجرى نمى خواهم ، جز دوستى درباره خويشاوندان» ـ: نزديكى و خويشى اى كه خداوند به پيوند با آن و بزرگ داشت حقّش فرمان داده و خير را در آن نهاده ، نزديكى و خويشىِ ما اهل بيت است كه خداوند ، حقّ ما را بر هر مسلمانى واجب كرده است .
۱۴۶.المعجم الكبيرـ به نقل از بُشر بن غالب ـ: امام حسين عليه السلام فرمود : «هر كس ما را براى دنيا دوست داشته باشد ، بى گمان ، دنيادار ، محبوبِ نيكوكار و بدكار است و هر كس ما را براى خدا دوست بدارد، ما و او ، در روز قيامت مانند اين دو هستيم» و به انگشتِ اشاره و ميانى اش اشاره كرد .
