۲ / ۴
سوء استفاده از عنوان اتّحاد امّت
۱۱۹.تاريخ الطبرىـ به نقل از عقبة بن سمعان ـ: چون امام حسين عليه السلام از مكّه بيرون آمد ، فرستادگان عمرو بن سعيد بن عاص به فرماندهى يحيى بن سعيد ، راه را بر او گرفتند و گفتند : بازگرد . كجا مى روى ؟
امام حسين عليه السلام خوددارى ورزيد و ره سپار شد و دو گروه ، با تازيانه با هم درگير شدند .
چون امام حسين عليه السلام و يارانش به شدّت [از پيروى آنان] امتناع ورزيدند و امام حسين عليه السلام به راه خود رفت ، آنان فرياد كشيدند : اى حسين ! آيا از خدا پروا نمى كنى ؟ از جماعت بيرون مى روى و ميان امّت ، جدايى مى افكنى ؟
امام حسين عليه السلام [در پاسخ] گفته خداى عز و جل را شاهد آورد : « «عملم از آنِ خودم است و عمل شما از آنِ خودتان . شما از آنچه من مى كنم ، بيزاريد و من ، از آنچه شما مى كنيد ، بيزارم» » .
۱۲۰.تاريخ الطبرىـ به نقل از حسين بن عقبه مرادى ـ: زبيدى ، از عمرو بن حجّاج نقل مى كند كه چون به ياران امام حسين عليه السلام نزديك شد ، به آنان گفت : اى كوفيان ! به اطاعت [از خليفه] و همراهى جماعت ، پايبند باشيد و در كشتن كسى كه از دين بيرون رفته و با پيشوا مخالفت كرده است ، ترديد مكنيد .
امام حسين عليه السلام به او فرمود : «اى عمرو بن حَجّاج ! آيا مردم را بر من مى شورانى ؟ آيا ما از دين ، بيرون رفتيم و شما در آن ، استوار مانديد ؟! هان ! به خدا سوگند ، چون قبضِ روح شديد و با همين اعمالتان مُرديد ، خواهيد دانست كه كدام يك از ما از دين ، بيرون رفته و چه كسى به درآمدن در آتش ، سزاوارتر است!» .