د ـ توجّه به مكارم اخلاقى
در دو قطعه از اشعار ، توصيه ها و سفارش هاى كلّى اخلاقى است (۱۹ و ۲۰) و چند قطعه به نكوهش حرص و آز (۱۶)، زراندوزى (۱۶) و دست دراز كردن در نزد ديگران(۱۳) اختصاص دارد و در يك قطعه، از جود، ستايش شده است (۶).
ه ـ مدايح
امام عليه السلام در قطعه شعرى ، پدر بزرگوار خويش را مى ستايد(۴)، در يك قطعه ، مفاخر خاندان خود را بيان مى كند(۳) و در چند قطعه ، رباب و سكينه(۵) برادرش حسن(۹) برادرش عبّاس(۸) و حرّبن يزيد رياحى(۷) را مى ستايد .
و ـ نكوهش دشمنان
امام عليه السلام در يك قطعه ، در روز عاشورا دشمنان خود را نكوهش كرده(۲۱) و در يك قطعه ديگر ، يزيد را نكوهش مى كند(۲۲).
ز ـ رجز
امام حسين عليه السلام در چهار قطعه از اشعار منسوب به ايشان، مفاخر و فضايل خويش را بازگو كرده و از شايسته تر بودن خود براى خلافت ، سخن گفته است (۱۰، ۱۸، ۲۱ و ۲۳) . همچنين در رجَزى در روز عاشورا به معرّفى نَسَب و آيين خود ، پرداخته است(۲۹) .
ح ـ گوناگون
در لا به لاى اشعار امام حسين عليه السلام ، مضمون هاى گوناگون و مختلف ديگرى نيز به چشم مى خورند مانند : بيان تنهايى خويش(۲۷)، خداحافظى با سكينه در روز عاشورا(۳۰)، فراز و فرود دنيا(۱۶)، پاسخ به اعرابى(۲۶) و پاسخ به عمرو بن عاص(۲۶).