1.فضل بن شاذان (/ شادان) مى گويد : از امام رضا عليه السلام شنيدم كه مى فرمود : «آن گاه كه سرِ امام حسين عليه السلام به شام برده شد ، يزيد ـ كه از رحمت خداوند ، دور باد ـ دستور داد كه آن را در جايى قرار دادند و پرده اى بر او افكندند . او و يارانش به خوردن و نوشيدن آب جو مشغول شدند. وقتى از خوردن و آشاميدن فراغت يافتند ، دستور داد سرِ امام عليه السلام را در تشتى زير تختش قرار دادند و بر روى تخت ، صفحه شطرنج پهن كردند و يزيد ـ كه نفرين خدا بر او باد ـ به شطرنج بازى پرداخت و از حسين عليه السلام و پدرش و جدّش ياد و آنها را مسخره مى كرد . هرگاه طرف مقابلش را در بازى مى بُرد ، سه بار آب جو مى نوشيد و زيادى آن را در تشت زير تخت مى ريخت . پس هر كس شيعه ماست ، بايد از آب جوخوارى و شطرنج بازى خوددارى كند . هر كس به آب جو و يا شطرنج ، نگاه كند، بايد از امام حسين عليه السلام ياد كند و بر يزيد، و آل زياد ، لعنت بفرستد ، كه در اين صورت، گناهانش پاك مى شود ، هر چند به تعداد ستارگان آسمان باشند» .

1.الكافي : ج ۶ ص ۴۳۷ ح ۱۴ .

2.عن الفضل بن شاذان قال : سمعت الرضا عليه السلام يقول : «لمّا حُمل رأسُ الحسين عليه السلام إلى الشام ، أمر يزيد لعنه اللّه فوُضع ونصب عليه مائدة ، فأقبل هو وأصحابه يأكلون ويشربون الفقّاع ، فلمّا فرغوا أمر بالرأس فوضع في طست تحت سريره وبسط عليه رقعة الشطرنج ، وجلس يزيد لعنه اللّه يلعب بالشطرنج ، ويذكر الحسين بن عليّ وأباه وجدّه عليهم السلام ويستهزئ بذكرهم ، فمتى قامر صاحبه تناول الفقّاع فشربه ثلاث مرّات ، ثم صبّ فضلته على مايلي الطست من الأرض . فمن كان من شيعتنا فليتورّع عن شرب الفقّاع واللعب بالشطرنج ، ومن نظر إلى الفقاع أو إلى الشطرنج فليذكر الحسين عليه السلام وليلعن يزيد وآل زياد ، يمحو اللّه عز و جلبذلك ذنوبه ولو كانت بعدد النجوم» (كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ۴ ص ۴۱۹ ح ۵۹۰۵ ، عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج ۲ ص ۲۲ ح ۵۰ ، الدعوات : ص ۱۶۲ ح ۴۴۷ نحوه ، بحار الأنوار : ج ۴۵ ص ۱۷۶ ح ۲۳) .