این کتاب، یکی از آثاری است که به شرح و حاشیۀ کتاب منهج المقال استرآبادی پرداخته است. مؤلف که خود صاحب نظر در علم رجال است، نخست قصد داشته کتاب مستقلی در قواعد و مقاصد علم رجال تألیف کند، ولی به علت عنایت ویژۀ علما به کتاب «منهج المقال» تصمیم گرفته مطالب خود را در حاشیۀ کتاب او بنگارد. هم چنین چند شرح و حاشیۀ دیگر که دیگر علما بر «منهج المقال» نوشته بودند و او آن مطالب را در خطر نابودی می‌دیده، در این کتاب جمع کرده است. مؤلف در این اثر، حواشی شیخ حر عاملی (صاحب وسائل الشیعة) و حواشی شیخ محمد (صاحب استقصاء الاعتبار) و حواشی شیخ محمد بن عبدالفتاح تنکابنی را آورده است.