آغاز: الادعية القدسية المروية عن رسول الله صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله بسمله انى جمعت ما وجدت من الاذكار ...مسميا بلؤلؤ المكنون حدثنى بعض اقوامى هم امير احمد العلوى و امير الداماد و الشيخ زين الملة و الدين و البلد و السيد محمد صاحب المدارك.
انجام: و اگر قبل از اتمام ختم مطلب حاصل شود ختم را تمام كند تا دوام مطلب به عمل آيد و السلام .

نسخه‏ها:

۲۸۰۶۰/۱ ـ تهران، مجلس شوراى اسلامى: ۵۱۸۷، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام كاتب، قرن ۱۲ق، ۱۷۴ برگ] فهرست مجلس: ۱۶/۱۳].
۲۸۰۶۱/۲ ـ تهران، مجلس شوراى اسلامى: ۱۲۳۳۷، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام كاتب، بدون تاريخ كتابت، ۱۷۵ برگ [فهرست مجلس: ۳۵/۲۹۸].

۴۵۹۵ . اللئالى المخزونة (فارسى)

از: احمد بن عباس بن على يزدى (قرن ۱۳ق)

كتاب مختصرى است مشتمل بر ختومى چند كه به جهت وسعت رزق و توانگرى و دفع فقر و غيره موثر مى باشد . مؤلف اين كتاب را در هشت باب و يك خاتمه ، تنظيم نموده ، با اين عناوين: ۱ . در بيان ختمهاى سريع الاجابة كه به جهت توسعه رزق و توانگرى است ؛ ۲ . در بيان ختوم و اوراد مجربى كه مداومت كردن بر آنها محفوظ مى باشد؛ ۳ . در بيان ختوم و اورادى كه به جهت دفع اعادى و هلاكت ايشان وارد شده است؛ ۴ . در ادعيه و ختوم و اوراد مجربى كه به جهت دفع سحر وارد شده است؛ ۵ . در ادعيه و ختوم و اورادى كه به جهت دفع بيمارى و شفاى آن وارد شده است؛ ۶ . در ادعيه و اوراد و ختوم مجربه صحيحه كه به جهت اداء ديون وارد شده است؛ ۷ . در بعضى خواصات مجرب و اسرار كلمات تامات كه از جبرئيل امين صادر شده؛ ۸ . در كيفيت ختم صلوات و فتح است؛ خاتمه: در آداب دعا و شرايط آن . تأليف اين كتاب بين سالهاى ۱۲۳۱ق تا ۱۲۷۱ق ، انجام گرفته است .

۲۸۰۵۶/۱۰ ـ تهران، ملك: ۱۳۱۱، نسخ، بدون نام كاتب، قرن ۱۳ق، جلد اول، ۳۳۹ برگ [فهرست ملك: ۱/۴۵۸].
۲۸۰۵۷/۱۱ ـ تهران، ملك: ۱۳۱۲، نسخ، بدون نام كاتب، قرن ۱۳ق، جلد دوم، از لمعه ۳۶ تا آخر، ۲۵۷ برگ] فهرست ملك: ۱/۴۵۸].
۲۸۰۵۸/۱۲ ـ قم، مرعشى: ۵۰۵۴، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام كاتب، بدون تاريخ كتابت، ۴۶۲ برگ] فهرست مرعشى: ۱۳/۲۵۱].
۲۸۰۵۹/۱۳ ـ تهران، سپهسالار: ۵۶۸۰، آغاز: برابر نمونه، نستعليق، محمد على كرمانشاهى، بدون تاريخ كتابت، ۲۷۸ برگ [فهرست سپهسالار: ۵/۴۸۶].

۴۵۹۴ . اللؤلؤ المكنون (عربى)

از: مؤلف ناشناخته

دعاهايى است كه مؤلف از كتابهاى مختلف و اغلب از كتابهاى جدّ خود ميرداماد و ابن طاووس جمع آورى نموده است . او در اين كتاب ، حديث معراج ، دعاى سيفى ، و برخى حرزهاى ديگر را جمع كرده است . در آن چنين آمده: «حدثنى بعض اقوامى عن اقاربى هم امير احمد العلوى و امير الداماد و الشيخ زين الملة و الدين و ابنه و السيد محمد صاحب المدارك و الشيخ على الكركى و الشيخ عبدالعالى رضوان اللّه‏ عليهم اجمعين عمن حدثهم قال حدثنى ابوالحسن بن محمد البصرى». و در اول حديث معراج آمده: «من الادعية التى ذكرها بعض اقاربى اعنى منه السيد رضى الدين على بن طاووس . . . تولاه ثالث المعلمين بل اولهما لو كشف الحجب و الأستارالغطاء» . از اين تعابير مى‏توان يقين نمود كه مؤلف كتاب از نوادگان مير احمد عاملى داماد ميرداماد بوده است . مى‏دانيم كه سيد احمد را پسرى به نام ميرزا عبدالحسيب (م ۱۱۲۱ ق) و او داراى سه پسر بوده به نامهاى: صدرالدين محمد علوى ، ميرزا اشرف علوى و ميرزا زين العابدين علوى و مؤلف نسخه حاضر بايد يكى از اين سه نفر باشد .
[طبقات اعلام الشيعة (الكواكب المنتثرة فى القرن الثالث بعد العشرة) ، ص ۶۸ و ۳۰۰ و ۳۸۱؛فهرست كتب خطى كتابخانه‏هاى اصفهان،روضاتى، ص۱۵۷ـ۱۶۵]