۲۸۳۴۰/۳ ـ قم، مركز احياء ميراث اسلامى: ۲۷۶۵، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام كاتب، قرن ۱۳ق، تصحيح شده، در برگ اول يك دعا و در برگ آخر يك انشاء و نسب نامه امامزاده عبد العظيم حسنى عليه السلام و دعايى مكتوبست، بعضى دعاها با زير نويس فارسى، ۱۰۴ برگ، ۱۱ سطر [فهرست مركز احياء: ۷/مخطوط].
۴۶۷۰ . المزار (عربى)
از: مؤلف ناشناخته
مؤلف اين زيارت نامه ، از مجاورين مشهد رضوى و از فضلاى سده يازدهم هجرى بوده كه شناخته نشد و انتساب كتاب به امير معز الدين محمد بن ابى الحسن موسوى عالم نيمه اول قرن يازدهم هجرى معلوم نيست. اين كتاب مشتمل بر چندين باب است با اين عنوانها: باب المواعظ و الوصايا للمسافر؛ باب فضل الصدقة فى السفر و اوقات السفر و ساعاته؛ باب العصاء و الحنك؛ باب القول عند الخروج من بيته؛ باب القول اذا خرج الرجل من بيته؛ باب الدعاء فى الطريق؛ باب فضل زيارتهم صلوات الله عليهم؛ باب زيارة النبى صلى الله عليه و آله ؛ باب الصلوة و الدعاء بالمدينه؛ باب زيارة امير المومنين عليه السلام ؛ باب دعاء يدعى بها عند قبر امير المؤمنين عليه السلام ؛ باب فضل المساجد التى حول النجف؛ باب زيارة فاطمة عليها السلام؛ باب زيارة ابى محمد حسن بن على عليهماالسلام؛ باب زيارة ابى عبد الله عليه السلام . تنها نسخه شناخته شده از اين كتاب، تا اواخر باب پانزدهم را شامل است.
آغاز: الحمد لله الذى هدانا لهذا و ما كنا لنهتدى لو لا ان هدانا الله .
نسخهها:
۲۸۳۴۱ ـ مشهد، آستان قدس رضوى: ۱۴۰۳۲، تا باب ۱۵ كتاب را شامل است، از انجام افتادگى دارد، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام كاتب، قرن ۱۱ق، سابقه: مدرسه فاضليه: ۲۶، مدرسه نواب: ۲۵ ادعيه [فهرست آستان قدس: ۱۵/۴۵۳؛ فهرست مدرسه فاضليه: ۱۶۶؛ فهرست دو كتابخانه مشهد: ۵۵۵].
