۵۹۸.امام على عليه السلام :سه چيزند كه زيور مؤمن اند : پروامندى از خدا ، راستگويى ، و امانتدارى .

۵۹۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هيچ بنده اى به حقيقت ايمان نمى رسد ، مگر آن گاه كه با كسى كه از او بريده است ، بپيوندد ، و از كسى كه به او ستم كرده است ، در گذرد ، و كسى را كه به او ناسزا گفته است ، ببخشد و به كسى كه به او بدى كرده است ، نيكى كند .

۶۰۰.امام على عليه السلام :مؤمن ، چون پندش دهند ، پند مى گيرد و چون بر حذرش دارند ، بر حذر مى شود و چون درس عبرتش دهند ، عبرت مى آموزد و چون يادآورى اش كنند ، يادآور مى شود و چون به او ستم شود ، مى بخشايد .

۶۰۱.امام على عليه السلام :مؤمنان ، به نفْس خويش بدگمان اند و از لغزش هاى گذشته خود ترسان اند . از دنيا بيزارند ، به آخرت مشتاق اند و به طاعات ، شتابان اند .

۶۰۲.امام على عليه السلام :سپاس ، از آنِ خداوند است ... . به خدا ايمان داريم ، به سانِ ايمان كسى كه غيب ها را ديده و به وعده رسيده است ؛ ايمانى كه خلوص آن ، شرك را زدوده و يقين آن ، شك را . و گواهى مى دهيم كه معبودى جز خدا نيست كه يگانه است و بى انباز ، و گواهى مى دهيم كه محمّد ـ كه درود خدا بر او و خاندانش باد ـ بنده و فرستاده اوست ؛ دو گواهى اى كه گفتار [و عقيده] را [به درگاه خدا ،] فراز مى برند و كردار را بالا مى كشانند . ترازويى كه اين دو (شهادتين) در آن نهاده شوند ، سبك نيست ، و ترازويى كه اين دو از آن برداشته شوند ، سنگين نيست .

۶۰۳.امام على عليه السلام :مؤمن ، كارش نزديك (خدمتش سريع و در دسترس) است ، همّتش بلند است ، سكوتش بسيار است و عملش خالص است .

۵۹۸.عنه عليه السلام :ثَلاثٌ هُنَّ زَينُ المُؤمِنِ : تَقوَى اللّهِ ، وصِدقُ الحَديثِ ، وأداءُ الأَمانَةِ . ^۱

۵۹۹.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :لَن يَنالَ عَبدٌ صَريحَ الإِيمانِ حَتّى يَصِلَ مَن قَطَعَهُ ويَعفُوَ عَمَّن ظَلَمَهُ ويَغفِرَ لِمَن شَتَمَهُ ويُحسِنَ إلى مَن أساءَ إلَيهِ . ^۲

۶۰۰.الإمام عليّ عليه السلام :المُؤمِنُ إذا وُعِظَ ازدَجَرَ ، وإذا حُذِّرَ حَذِرَ ، وإذا عُبِّرَ اعتَبَرَ ، وإذا ذُكِّرَ ذَكَرَ ، وإذا ظُلِمَ غَفَرَ . ^۳

۶۰۱.عنه عليه السلام :المُؤمِنونَ لِأَنفُسِهِم مُتَّهِمونَ ، ومِن فارِطِ زَلَلِهِم وَجِلونَ ، ولِلدُّنيا عائِفونَ ، وإلَى الآخِرَةِ مُشتاقونَ ، وإلَى الطّاعاتِ مُسارِعونَ . ^۴

۶۰۲.عنه عليه السلام :الحَمدُ للّهِِ... نُؤمِنُ بِهِ إيمانَ مَن عايَنَ الغُيوبَ ، ووَقَفَ عَلَى المَوعودِ ، إيمانا نَفى إخلاصُهُ الشِّركَ ، ويَقينُهُ الشَّكَّ ، ونَشهَدُ أن لا إلهَ إلَا اللّهُ وَحدَهُ لا شَريكَ لَهُ ، وأنَّ مُحَمَّدا صَلَّى اللّهُ عَلَيهِ وآلِهِ وسَلَّمَ عَبدُهُ ورَسولُهُ ، شَهادَتَينِ تُصعِدان القَولَ وتَرفَعانِ العَمَلَ ، لا يَخِفُّ ميزانٌ توضَعانِ فيهِ ولا يَثقُلُ ميزانٌ تُرفَعانِ عَنهُ . ^۵

۶۰۳.عنه عليه السلام :المُؤمِنُ قَريبٌ أمرُهُ ، بَعيدٌ هَمُّهُ ، كَثيرٌ صَمتُهُ ، خالِصٌ عَمَلُهُ . ^۶