541
دانش نامه اميرالمؤمنين علیه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاريخ ج7

۳۱۱۲.ينابيع المودّةـ به نقل از اصبغ بن نباته ـ: هنگامى كه على عليه السلام به كوفه آمد، چهل روز در نماز صبح براى مردم ، [ سوره ] «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى» را خواند. بعضى بر وى خُرده گرفتند . [ در جواب ]فرمود : «من ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه قرآن را مى شناسم. هيچ سخنى [از قرآن] نازل نشده، جز آن كه مى دانم درباره چه كسى، در چه روزى و در چه جايى نازل شده است. آيا نخوانده ايد كه : «قطعا در صحيفه هاى گذشته اين [ معنا] هست؛ صحيفه هاى ابراهيم و موسى» ؟ سوگند به خدا، آن در پيش من است ، از دوستم پيامبر خدا و از ابراهيم و موسى عليهماالسلام به ارث برده ام. سوگند به خدا ، من كسى هستم كه خداوند، درباره من اين آيه را نازل كرده است : «و گوشى شنوا، آن را نگه دارد» . ما نزد پيامبر خدا بوديم و ما را از وحى، خبردار مى ساخت. من آن را به خاطر مى سپردم و ديگران از دست مى دادند و وقتى از نزد او بيرون مى آمديم، مى گفتند : «چند لحظه پيش ، چه گفت؟» .

۳۱۱۳.امام صادق عليه السلامـ درباره سخن خداوند : «و گوشى شنوا، آن را نگه دارد» ـ: گوش امير مؤمنان، آنچه را كه بود و خواهد بود، از خداوند به خاطر سپرده بود.

ر . ك : ج ۱۰ ص ۵۳۵ (آنچه شنيد ، فراموش نكرد) .
شواهد التنزيل : ج ۲ ص ۳۶۱ ـ ۳۸۰.


دانش نامه اميرالمؤمنين علیه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاريخ ج7
540

۳۱۱۲.ينابيع المودّة عن الأصبغ بن نباتة :لَمّا قَدِمَ عَلِيٌّ عليه السلام الكوفَةَ صَلّى بِالنّاسِ أربَعينَ صَباحا يَقرَأُ : «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى» ۱ فَعابَهُ بَعضٌ ، فَقالَ :
إنّي لَأَعرِفُ ناسِخَهُ ومَنسوخَهُ ، ومُحكَمَهُ ومُتَشابِهَهُ ، وما حَرفٌ نَزَلَ إلّا وأنَا أعرِفُ فيمَن اُنزِلَ ، وفي أيِّ يَومٍ ، وأيِّ مَوضِعٍ اُنزِلَ ، أماتَقرَؤونَ : «إِنَّ هَـذَا لَفِى الصُّحُفِ الْأُولَى * صُحُفِ إِبْرَ هِيمَ وَ مُوسَى» ۲ وَاللّهِ هِيَ عِندي ، وَرِثتُها مِن حَبيبي رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ومِن إبراهيمَ وموسى عليهماالسلام ، وَاللّهِ أنَا الَّذي أنزَلَ اللّهُ فِيَّ : «وَ تَعِيَهَآ أُذُنٌ وَ عِيَةٌ» ، فَإِنّا كُنّا عِندَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَيُخبِرُنا بِالوَحيِ فَأَعيهِ ويَفوتُهُم ، فَإِذا خَرَجنا قالوا : «مَاذَا قَالَ ءَانِفًا» ۳ . ۴

۳۱۱۳.الإمام الصادق عليه السلامـ في قَولِهِ تَعالى: «وَ تَعِيَهَآ أُذُنٌ وَ عِيَةٌ» ـ : وَعَتها اُذُنُ أميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام مِنَ اللّهِ ما كانَ وما يَكونُ . ۵

راجع : ج ۱۰ ص ۵۳۴ (لم ينس ما سمعه) .
شواهد التنزيل : ج ۲ ص ۳۶۱ ـ ۳۸۰ .

1.الأعلى : ۱ .

2.الأعلى : ۱۸ و ۱۹ .

3.محمّد : ۱۶ .

4.ينابيع المودّة : ج ۱ ص ۳۶۱ ح ۲۸ ؛ تفسير العيّاشي : ج ۱ ص ۱۴ ح ۱ ، بصائر الدرجات : ص ۱۳۵ ح ۳ كلاهما نحوه .

5.مختصر بصائر الدرجات : ص ۶۵ ، بصائر الدرجات : ص ۵۱۷ ح ۴۸ وليس فيه «من اللّه » وكلاهما عن عبد الرحمن بن كثير .

  • نام منبع :
    دانش نامه اميرالمؤمنين علیه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاريخ ج7
    سایر پدیدآورندگان :
    محمّد محمّدی ریشهری، با همکاری: سیّد محمّدکاظم طباطبایی و سیّد محمود طباطبایی‏نژاد، ترجمه: عبدالهادی مسعودی، محمّد علی سلطانی، مهدی مهریزی، سیّد ابوالقاسم حسینی(ژرفا)، و جواد محدّثی
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 41866
صفحه از 580
پرینت  ارسال به