۱۴۴۷.امام على عليه السلام :به درستى كه جستجوى زندگى حلال ، [ آدمى را] از كار آخرتْ باز نمى دارد .
۱۴۴۸.امام على عليه السلامـ در نامه اش به فرزندش حسن عليه السلام ـ: جستجوى آنچه را كه حلال و گوارا است ، وا مگذار ؛ چرا كه از زندگى ، به اندازه رفع حوايج ، چاره اى نيست و آنچه برايت مقدّر شده ، به تو خواهد رسيد .
۱۴۴۹.امام على عليه السلام :ساعت هاى [ زندگى] ديندار ، سه بخش است : در بخشى با پروردگارش راز و نياز مى كند ؛ در بخشى ديگر ، به زندگى اش سامان دهد ؛ و بخشى ديگر را در خوشى هاى حلال و شايسته مى گذراند . سزاوار نيست كه خردمند ، جز در يكى از اين حالت ها باشد : ساماندهى زندگى ، گام برداشتن براى آخرت ، و يا خوشى هاى حلال .
۱۴۵۰.شرح نهج البلاغةـ در گزارش صدقه هاى امير مؤمنان ـ: با دستانش كار مى كرد ، زمين را مى كاشت ، آبيارى مى كرد ، درخت خرما مى كاشت ، و همه اينها را شخصا خود انجام مى داد .
ر . ك : ج ۱ ص ۳۴۱ (جمع بين عبادت و كار كردن)
و ص ۳۵۳ (صدقه هاى على) .
