۵۵۵۱.امام على عليه السلام:[ خداوند منّان ] نه در اندازه اى در مى آيد و نه در شمار مى آيد، كه ابزارها خود را محدود و آلت ها به مانندهايشان اشاره مى كنند... . نمى توان گفت: اندازه و سرانجام و پايان و نهايت دارد، و نمى توان گفت: چيزها او را فرا مى گيرند و او را كم يا واژگون مى سازند.

۵۵۵۲.امام على عليه السلامـ در بزرگداشت خداى باشكوه و بلند پايه ـ: تو آن خدايى هستى كه نه در خِردها اندازه اى دارى تا در گذرِ انديشه خردها، چگونگى يابى، و نه در انديشه هايى كه در خِردها خطور مى كند، اندازه دارى تا اندازه دار و دگرگونى پذير گردى.

۵۵۵۳.امام على عليه السلام:با گمان ، نمى توان به او رسيد و با فهم، اندازه گذارده نمى شود... و با مكان، محدود نمى گردد.

۵۵۵۴.امام على عليه السلام:بلند مرتبه است خدايى كه زمانِ شمرده شده، سرانجامِ دراز و صفت اندازه دار ندارد. پاك است خدايى كه ابتداىِ آغاز شده، نهايتِ به پايان رسيده و انتهاى تمام شدنى ندارد.

۵۵۵۵.امام على عليه السلام:ستايش، براى خدايى است كه... دورپروازى همّت ها او را درك نمى كند و ژرفكاوى انديشه ها به او نمى رسد؛ او كه وصفش اندازه محدود، ويژگى يافت شده، زمانِ شمارش شده و سرانجام دراز ندارد.

۵۵۵۶.الكافىـ به نقل از ابو حمزه ـ: امام زين العابدين عليه السلام به من فرمود: «اى ابا حمزه! خدا به اندازه داشتن وصف نمى شود. پروردگار ما بزرگ تر از چنين صفتى است، و چگونه كسى كه اندازه اى ندارد، با اندازه داشتن وصف مى شود، در حالى كه ديده ها او را در نمى يابند و او ديده ها را درك مى كند، و او ريزبين و آگاه است؟!

۵۵۵۱.عنه عليه السلام :لا يُشمَلُ بِحَدٍّ ولا يُحسَبُ بِعَدٍّ ، وإِنَّما تَحُدُّ الأَدَواتُ أَنفُسَها، وتُشيرُ الآلاتُ إِلى نَظائِرِها . . . ولا يُقالُ لَهُ حَدٌّ ولا نِهايَةٌ ، ولاَ انقِطاعٌ ولا غايَةٌ ، ولا أَنَّ الأَشياءَ تَحويهِ فَتُقِلَّهُ أَو تُهوِيَهُ . ^۱

۵۵۵۲.عنه عليه السلامـ في تَعظيمِ اللّهِ جَلَّ و عَلا ـ: أَنتَ اللّهُ الَّذي لَم تَتَناهَ فِي العُقولِ فَتَكونَ في مَهَبِّ فِكرِها مُكَيَّفا ، ولا في رَوِيّات خَواطِرِها فَتَكونَ مَحدودا مُصَرَّفا . ^۲

۵۵۵۳.عنه عليه السلام :لا يُدرَك بِوَهمٍ ، ولا يُقَدَّرُ بِفَهمٍ . . . ولا يُحَدُّ بِأَينٍ . ^۳

۵۵۵۴.عنه عليه السلام :تَعالَى الَّذي لَيسَ لَهُ وَقتٌ مَعدودٌ ، ولا أَجَلٌ مَمدودٌ ، ولا نَعتٌ مَحدودٌ ، سُبحانَ الَّذي لَيسَ لَهُ أَوَّلٌ مُبتَدَأٌ ، ولا غايَةٌ مُنتَهىً ، ولا آخِرٌ يَفنى . ^۴

۵۵۵۵.عنه عليه السلام :الحَمدُ للّهِِ ... الَّذي لا يُدرِكُهُ بُعدُ الهِمَمِ ، ولا يَنالُهُ غَوصُ الفِطَنِ ، الَّذي لَيسَ لِصِفَتِهِ حَدٌّ مَحدودٌ ، ولا نَعتٌ مَوجودٌ ، ولا وَقتٌ مَعدودٌ ، ولا أَجَلٌ مَمدودٌ . ^۵

۵۵۵۶.الكافي عن أبي حمزة :قالَ لي عَلِيُّ بنُ الحُسَينِ عليه السلام : يا أَبا حَمزَةَ ، إِنَّ اللّهَ لا يوصَفُ بِمَحدوِديَّةٍ، عَظُمَ رَبُّنا عَنِ الصِّفَةِ، فَكَيفَ يوصَفُ بِمَحدودِيَّةٍ مَن لا يُحَدُّ ، ولا تُدرِكُهُ الأَبصارُ وهُوَ يُدرِكُ الأَبصارَ وهُوَ اللَّطيفُ الخَبيرُ؟! ^۶