۴۱۲۳.امام على عليه السلام :آن كه به خودِ او پى برده شود، خدا نيست . او با دليل [ و نشانه ]به سوى خود ، رهنمون مى شود ، و اوست دلالت كننده بر دليل خود، و رساننده به شناخت خود.
ر . ك : ص ۳۷ (فصل دوم : باور درست در توحيد)، ج ۷ ص ۴۲۹ (فصل يكم : همانند) .
۱ / ۳
شناساندن بدون تصويرگرى و احاطه
۴۱۲۴.امام صادق عليه السلام :بى گمان ، خرد ، آفريدگار را از جهتى مى شناسد كه موجب اقرار كردن به او مى شود ، و او را به آنچه موجب احاطه بر صفت او گردد، نمى شناسد.
۴۱۲۵.امام رضا عليه السلام :به ناديده بودن ، شناخته شده و به صورت نداشتن ، توصيف گشته و به جسم نبودن ، وصف گرديده است . خدايى جز خداى بزرگِ والا نيست.
۱ / ۴
توصيف به افعال
۴۱۲۶.امام على عليه السلام :ستايش ، از آنِ خدايى است كه ... به كجايى و به چيستى و به جايگاه، وصف نمى گردد؛ آن كه از امور پنهان، پوشيده[ تر ] است و با نشانه هاى تدبير كه در آفريدگان ديده مى شود، در خِردها پديدار گشته است؛ آن كه درباره اش از پيامبران پرسيدند و آنان او را به حد و بعض (با اندازه و جزء) وصف نكردند؛ بلكه او را به افعالش وصف نمودند.
