۴۰۸۵.امام مهدى عليه السلامـ در قنوتش ـ: از تو مى خواهم به آن اسمت كه مزه آب ها را بِدان پديد آوردى و از تو مى خواهم به آن اسمت كه بِدان، آب را در ريشه هاى گياه و ميان لايه هاى خاك، دواندى و آب را به ريشه هاى درختان، در ميان صخره هاى سخت راندى .
از تو مى خواهم به آن اسمت كه بدان، مزه ميوه ها و رنگ هاى آن را هستى بخشيدى .
از تو مى خواهم به آن اسمت كه بدان، مى آغازى و باز مى گردانى .
از تو مى خواهم به آن اسمت كه يگانه و يكتاست ؛ يگانه در تنهايى و تنها در بى نيازى ، به اسم تو .
از تو مى خواهم به آن اسمت كه بِدان، آب را از صخره سخت بيرون كشيدى و به هر جا كه خواستى، بردى .
از تو مى خواهم به آن اسمت كه بدان، خَلقت را آفريدى و هر گونه كه خواستى و خواستند، روزى شان دادى .
