۴۰۱۲.امام على عليه السلام :آن كه به ذاتش شناخته شود ، خدا نيست . او كسى است كه با دليل، به او ره برده مى شود و به معرفت، مى توان به او رسيد .

۴۰۱۳.امام على عليه السلام :خدايا! تو كسى هستى كه آمرزش گناهان و حلّ سختى ها، بر تو گران نمى آيد ... ؛ چون تو پاينده مهربانى هستى كه جامه ربوبيت به تن كرده اى و در الوهيت، يگانه اى و از جا و مكان، منزّهى . آن كس كه به چگونگىْ محدودت كرده ، تو را نيافته است .

۴۰۱۴.امام حسن عليه السلامـ در پاسخ اين سؤال كه چگونه است كه آدمى چيزى را مى شنود و مدتى آن را در ياد دارد، ولى به هنگام نياز، آن را از ياد مى برد ؟ ـ: آن كسى كه چيزى را از ياد مى برَد و سپس آن را به ياد مى آورَد ، هيچ كس نيست مگر آن كه بر سر دلش ، ظرف كوچكى درْگشاده است . پس چون مطلب را مى شنود، در آن كاسه مى رود و هر گاه خدا بخواهد كه آن را از يادش ببرد ، درِ ظرف را مى نهد و هر گاه بخواهد به يادش بياورد ، آن را مى گشايد و اين، دليل اُلوهيت است .

۴۰۱۵.امام زين العابدين عليه السلام :خدايا! ستايشْ از آنِ توست ، اى پديد آورنده آسمان ها و زمين ، اى صاحب شكوه و احسان ، اى خداى خدايگان و معبود معبودان و آفريدگار هر آفريده !

۴۰۱۶.امام باقر عليه السلام :«اِله»، يعنى كسى كه مردم، از درك چيستى و چگونگىِ او درمى مانند ، چه به حس وچه در وهم؛ زيرا او خود، پديدآور وهم ها و آفريدگار حس هاست.

۴۰۱۲.عنه عليه السلام :لَيسَ بِإِلهٍ مَن عُرِفَ بِنَفسِهِ، هُوَ الدّالُّ بِالدَّليلِ عَلَيهِ، وَالمُؤَدّي بِالمَعرِفَةِ إِلَيهِ. ^۱

۴۰۱۳.عنه عليه السلام:اللّهُمَّ أَنتَ الَّذي لايَتَعاظَمُكَ غُفرانُ الذُّنوبِ وكَشفُ الكُروبِ... لِأَنَّكَ الباقِي الرَّحيمُ الَّذي تَسَربَلتَ ^۲ بِالرُّبوبِيَّةِ، وتَوَحَّدتَ بِالإِلهِيَّةِ وتَنَزَّهتَ مِنَ الحَيثوثِيَّةِ ، فَلَم يَجِدكَ واصِفٌ مَحدودا بِالكَيفوفِيَّةِ... . ^۳

۴۰۱۴.الإمام الحسن عليه السلامـ لَمّا سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ يَسمَعُ الشَّيءَ فَيَذكُرُهُ دَهرا ، ثُمَّ يَنساهُ في وَقتٍ الحاجَةِ إِلَيهِ كَيفَ هذا؟ ـ: أَمَّا الرَّجُلُ الَّذي يَنسَى الشَّيءَ ، ثُمَّ يَذكُرُهُ فَما مِن أَحدٍ إِلاّ عَلى رَأَسِ فُؤادِهِ حُقَّةٌ مَفتوحَةُ الرَّأَسِ، فَإِذا سَمِعَ الشَّيءَ وَقَعَ فيها، فَإِذا أَرادَ اللّهُ أَن يُنسِيَها أَطبَقَ عَلَيها، وإِذا أَرادَ اللّهُ أَن يُذَكِّرَهُ فَتَحَها، وهذا دَليلُ الإِلهِيَّةِ. ^۴

۴۰۱۵.الإمام زين العابدين عليه السلام :اللّهُمَّ لَكَ الحَمدُ بَديعَ السَّماواتِ وَالأَرضِ، ذَا الجَلالِ وَالإِكرامِ، رَبَّ الأَربابِ وإِلهَ كُلِّ مَألوهٍ ، وخالِقَ كُلِّ مَخلوقٍ. ^۵

۴۰۱۶.الإمام الباقر عليه السلام :إِنَّ تَفسيرَ الإلهِ هُوَ الَّذي أَلِهَ الخَلقُ عَن دَركِ ماهِيَّتِهِ وكَيفِيَّتِهِ ، بِحِسٍّ أَو بِوَهمٍ ، لا بَل هُوَ مُبدِعُ الأَوهامِ وخالِقُ الحَواسِّ . ^۶