۳۸۵۸.امام رضا عليه السلامـ درباره سخن خداى عز و جل : «روزى كه پرده از ساق برگرفته شود» ـ: حجابى از نور گشوده مى شود و مؤمنان به سجده مى افتند . ^۱

۳۸۵۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى عز و جل ... حجابش نور است و اگر آن را بگشايد ، نور چهره اش مردم را تا آن جا كه ديده كار مى كند ، مى سوزانَد .

۳۸۶۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: خدايا ! از تو مى خواهم ، اى آن كه با پرتو نورش از نگاه خلقش حجاب گرفته ، اى آن كه جامه جلال و عظمت پوشيده و به شُكوه قداستش شهره شده است !

۳۸۶۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ستايش، خدايى را كه ... نخستينِ هستى و جاويد هميشگى است . با نور خود، از خلقش در حجاب است . بر بلنداى افق است و فراز عزّت و جايگاه والا . از هر چيز بالاتر و از همه چيز نزديك تر است . بى آن كه ديده شود، براى خلقش جلوه نمود و او در ديدگاه، برين بود و خواست تنها خود، يگانه باشد . پس با نور خويش، حجاب شد و در والايى اش اوج گرفت ، خود را از خلقش پوشيده داشت و پيامبران را به سوى آنان فرستاد تا حجّتى رسا بر خلقش باشد و فرستادگانش به سوى آنها، گواه بر آنان باشند و پيامبران را در ميانشان به مژده و هشدار دادن بر انگيخت تا هر كه هلاك مى گردد و يا زنده مى شود، از سرِ دليلى روشن باشد و بندگان، آنچه را نمى دانند، از پروردگار خود، فرا گيرند ، پس از نشناختن ، به رُبوبيتش پى ببرند و بعد از
شريك گرفتن براى او ، يگانه اش بشمارند .

۳۸۵۸.الإمام الرضا عليه السلامـ في قَولِهِ عز و جل : «يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ» ـ: حِجابٌ مِن نُورٍ يُكشَفُ فَيَقَعُ المُؤمِنونَ سُجَّدا . ^۱

۳۸۵۹.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :إِنَّ اللّهَ عز و جل ... حِجابُهُ النّورُ ، لَو كَشَفَهُ لَأَحرَقَت سُبُحاتُ وَجهِهِ مَا انتَهى إِلَيهِ بَصَرُهُ مِن خَلقِهِ ^۲ . ^۳

۳۸۶۰.عنه صلى الله عليه و آلهـ فِي الدُّعاءِ ـ: اللّهُمَّ إِنّي أَسأَ لُكَ يا مَنِ احتَجَبَ بِشُعاعِ نورِهِ عَن نَواظِرِ خَلقِهِ ، يا مَن تَسَربَلَ بِالجَلالِ وَالعَظَمَةِ ، وَاشتَهَرَ بِالتَّجَبُّرِ في قُدسِهِ . ^۴

۳۸۶۱.عنه صلى الله عليه و آله :الحَمدِ للّهِِ . . . وهُوَ الكَينونُ أَوَّلاً ، والدَّيمومُ أَبدا المُحتَجِبُ بِنورِهِ دونَ خَلقِهِ ، فِي الأُفُقِ الطَّامِحِ ، وَالعِزِّ الشَّامِخِ ، وَالمُلكِ الباذِخِ ، فَوقَ كُلِّ شَيءٍ عَلا ، ومِن كُلِّ شَيءٍ دَنا ، فَتَجَلّى لِخَلقِهِ مِن غَيرِ أَن يَكونَ يُرى ، وهُوَ بِالمَنظَرِ الأَعلى ، فَأَحَبَّ الاِختِصاصَ بِالتَّوحيدِ ؛ إِذِ احتَجَبَ بِنُورِهِ ، وسَما في عُلُوِّهِ ، واستَتَرَ عَن خَلقِهِ ، وبَعَثَ إِلَيهِمُ الرُّسُلَ ؛ لِتَكونَ لَهُ الحُجَّةُ البالِغَةُ عَلى خَلقِهِ ، ويَكونَ رُسُلُهُ إِلَيهِم شُهداءَ عَلَيهِم ، وَابتَعَثَ فيهِمُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرينَ ومُنذِرينَ ، لِيَهلِكَ مَن هَلَكَ عَن بَيِّنَةٍ ، ويَحيا مَن حَيَّ عَن بَيِّنَةٍ ، ولِيَعقِلَ العِبادُ عَن رَبِّهِم ما جَهِلوهُ ، فَيَعرِفوهُ بِرُبوبِيَّتِهِ بَعدَ ما أَنكَروا ، ويُوَحِّدوهُ بِالإِلهِيَّةِ بَعدَما عَضَدوا . ^۵