۳۸۱۹.امام باقر عليه السلام:چيزى درك مى شود كه به صفتِ مخلوق باشد ، و خدا چنين نيست .

۳۸۲۰.امام باقر عليه السلامـ به جابر جُعفى ـ: اى جابر ! خداوند ـ تبارك و تعالى ـ نظير و شبيه ندارد ، از صفت توصيفگران والاتر ، از خيال تخيّل كنندگان ، بزرگ تر و از چشم تماشاگران، محجوب است ، با نابود شدنى ها نابود نمى گردد و با افول كنندگان، افول نمى پذيرد . چيزى به مانند او نيست و شنوا و داناست .

۳۸۲۱.امام صادق عليه السلام:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ ، قدرتش به اندازه نيايد و بندگان بر توصيفش قادر نباشند و به كُنه علم او و اندازه عظمتش نرسند و چيزى جز او نيست . او نور بدون تاريكى ، راستىِ بدون دروغ ، عدالت بدون ستم ، حقّ بدون باطل است و هماره بوده و تا هميشه ابديت، خواهد بود .

۳۸۲۲.امام كاظم عليه السلام:خِردها او را اندازه نمى توانند كرد و انديشه ها به او احاطه نمى يابند .

۳۸۲۳.امام رضا عليه السلام:خِردها او را در بر نمى گيرند و خيال ها به او نمى رسند و ديده ها او را درنمى يابند . اندازه اى ندارد و عبارت ها از [وصف] او ناتوان و ديده ها در [ديدن ]او درمانده و توصيف هاى گونه گون در او گم شده اند . بدون حجاب، محجوب است و بدون پوشش ، پوشيده . شناخته شد، بدون ديده شدن و توصيف گرديد، بدون تصوير شدن .

۳۸۱۹.الإمام الباقر عليه السلام :إِنَّما يُعقَلُ ما كانَ بِصِفَةِ المَخلوقِ ، ولَيسَ اللّهُ كَذلِكَ . ^۱

۳۸۲۰.عنه عليه السلامـ لِجابِرٍ الجُعفِيِّ ـ: يا جابِرُ ، إِنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ لا نَظيرَ لَهُ ولا شَبيهَ ، تَعالى عَن صِفَةِ الواصِفينَ ، وجَلَّ عَن أَوهامِ المُتَوَهِّمينَ ، وَاحتَجَبَ عَن أَعيُنِ النّاظِرينَ ، لا يَزولُ مَعَ الزّائِلينَ ، ولا يَأفِلُ مَعَ الآفِلينَ ، لَيسَ كَمَثلِهِ شَيءٌ وهُوَ السَّميعُ العَليمُ . ^۲

۳۸۲۱.الإمام الصادق عليه السلام :إِنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ لا تُقَدَّرُ قُدرَتُهُ ، ولا يَقدِرُ العِبادُ عَلى صِفَتِهِ ، ولا يَبلُغونَ كُنهَ عِلمِهِ ولا مَبلَغَ عَظَمَتِهِ ، ولَيسَ شَيءٌ غَيرَهُ ، هُوَ نورٌ لَيسَ فيهِ ظُلمَةٌ ، وصِدقٌ لَيسَ فيهِ كِذبٌ ، وعَدلٌ لَيسَ فيهِ جَورٌ ، وحَقٌّ لَيسَ فيهِ باطِلٌ ، كَذلِكَ لَم يَزَل ولا يَزالُ أَبَدَ الآبِدينَ . ^۳

۳۸۲۲.الإمام الكاظم عليه السلام :إِنَّهُ لا تُقَدِّرُهُ العُقولُ ، ولا تَقَعُ عَلَيهِ الأَوهامُ . ^۴

۳۸۲۳.الإمام الرضا عليه السلام :لا تَضبُطُهُ العُقولُ ، ولا تَبلُغُهُ الأَوهامُ ، ولا تُدرِكُهُ الأَبصارُ ، ولا يُحيطُ بِهِ مِقدارٌ . عَجَزَت دونَهُ العِبارَةُ ، وكَلَّت دونَهُ الأَبصارُ ، وضَلَّ فيهِ تَصاريفُ الصِّفاتِ . اِحتَجَبَ بِغَيرِ حِجابٍ مَحجوبٍ ، وَاستَتَرَ بِغَيرِ سِترٍ مَستورٍ ، عُرِفَ بِغَيرِ رُؤيَةٍ ، ووُصِفَ بِغَيرِ صورَةٍ . ^۵