۳۷۷۵.امام صادق عليه السلام:اى آدمى زاده ! اگر پرنده اى دلت را بخورد، سير نمى شود و اگر چيزى به اندازه سوراخ سوزن بر چشمت نهاده شود ، نمى بيند و با اين حال، مى خواهى ملكوت آسمان ها و زمين را با آن دو بشناسى؟! اگر راست مى گويى ، چشمانت را به اين خورشيد كه مخلوقى از مخلوقات خداست، بدوز . اگر توانستى ، آن گونه است كه مى گويى .

۳۷۷۶.الأمالى، صدوقـ به نقل از ابراهيم كرخى ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: مردى پروردگارش را در خواب ديده است . اين، چگونه مى شود؟
فرمود: «اين، مردى بى دين است . خداوند ـ تبارك و تعالى ـ نه در بيدارى ديده مى شود و نه در خواب، و نه در دنيا و نه در آخرت .

۳۷۷۷.الأمالى، صدوقـ به نقل از اسماعيل بن فضل ـ: از امام جعفر صادق عليه السلامپرسيدم: آيا خداى ـ تبارك و تعالى ـ در معاد، ديده مى شود؟
فرمود: «خدا، منزّه و بسيار والاتر از اين است. اى پسر فضل ! ديده ها جز آنچه را كه رنگ و كيفيّت دارد، نمى بينند و خداوند، آفريننده رنگ ها و كيفيّت هاست» .

۳۷۷۸.امام رضا عليه السلام:انديشه دل ها بزرگ تر از ديدگان سر است . انديشه ها، او را درنمى يابند و او انديشه ها را درمى يابد .

۳۷۷۹.التوحيدـ به نقل از محمّد بن عبد اللّه خراسانى ، خادم امام رضا عليه السلام ـ: مردى زنديق بر امام رضا عليه السلامدرآمد و گروهى نزد امام عليه السلام بودند ... مرد گفت: چرا حواسّ بينايى، او (خدا) را درنمى يابند؟
فرمود: «به خاطر تفاوت ميان او و مخلوقاتش كه حواسّ بينايى انسان و جز انسان ، آنها را درمى يابند . او با شكوه تر از آن است كه ديده اى او را دريابد و يا انديشه اى او را در بر و يا عقلى او را فرا گيرد» .

۳۷۷۵.الإمام الصّادق عليه السلام :يَا ابنَ آدَمَ ، لَو أَكَلَ قَلبَكَ طائِرٌ لَم يُشبِعهُ ، وبَصَرُكَ لَو وُضِعَ عَلَيهِ خَرقُ إِبرَةٍ لَغَطّاهُ ، تُريدُ أَن تَعرِفَ بِهِما مَلَكوتَ السَّماواتِ وَالأَرضِ ؟! إِن كُنتَ صادِقا فَهذِهِ الشَّمسُ خَلقٌ مِن خَلقِ اللّهِ ، فَإِن قَدَرتَ أَن تَملَأَ عَينَيكَ مِنها فَهُوَ كَما تَقولُ . ^۱

۳۷۷۶.الأمالي للصدوق عن إبراهيم الكرخيّ :قُلتُ لِلصّادِقِ عليه السلام : إِنَّ رَجُلاً رَأَى رَبَّهُ عز و جلفي مَنامِهِ، فمَا يَكونُ ذلِكَ ؟ فَقالَ : ذلِكَ رَجُلٌ لا دينَ لَهُ ، إِنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ لا يُرى فِي اليَقظَةِ ولا فِي المَنامِ ، ولا فِي الدُّنيا ولا فِي الآخِرَةِ . ^۲

۳۷۷۷.الأمالي للصدوق عن إسماعيل بن الفضل :سَأَلتُ أَبا عَبدِاللّهِ جَعفَرَ بنَ مُحَمَّدٍ الصّادِقَ عليه السلام عَنِ اللّهِ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ هَل يُرى فِي المَعادِ ؟
فَقالَ : سُبحانَ اللّهِ وتَعالى عَن ذلِكَ عُلُوّا كَبيرا ! يَا ابنَ الفَضلِ ، إِنَّ الأَبصارَ لا تُدرِكَ إِلاّ ما لَهُ لَونٌ وكَيفِيَّةٌ ، وَاللّهُ خالِقُ الأَلوانِ وَالكَيفِيَّةِ . ^۳

۳۷۷۸.الإمام الرضا عليه السلام :إِنَّ أَوهامَ القُلوبِ أَكبَرُ مِن أَبصارِ العُيونِ ، فَهُوَ لا تُدرِكُهُ الأَوهامُ وهُوَ يُدرِكُ الأَوهامَ . ^۴

۳۷۷۹.التوحيد عن محمّد بن عبداللّه الخراساني خادم الرضا عليه السلام :دَخَلَ رَجُلٌ مِنَ الزَّنادِقَةِ ^۵ عَلَى الرِّضا عليه السلاموعِندَهُ جَماعَةٌ... قالَ [الرَّجُلُ]: فَلِمَ لا تُدرِكُهُ حاسَّةُ البَصَرِ؟ قالَ:
لِلفَرقِ بَينَهُ وبَينَ خَلقِهِ الَّذينَ تُدرِكُهُم حاسَّةُ الأَبصارِ مِنهُم ومِن غَيرِهِم، ثُمَّ هُوَ أَجَلُّ مِن أَن يُدرِكَهُ بَصَرٌ، أَو يُحيطَ بِهِ وَهمٌ، أَو يَضبُطَهُ عَقلٌ. ^۶