۳۵۹۲.تفسير القمى : «آيا به خدايى كه زمين را در دو روز آفريد ، كفر مى ورزيد؟» ؛ معناى دو روز ، يعنى دو دوره ، آغاز آفرينش و پايان آن . «و از بالاى آن ، كوه هايى لنگرآسا قرار داد و آن را بابركت ساخت و روزى ها را اندازه كرد» ؛ يعنى زوال نمى يابد و مى پايد . «در چهار روز ، يكسان براى خواهندگان» ؛ يعنى در چهار دوران .

۳۵۹۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى جوشن كبير ـ: اى آن كه بزرگى اش در آسمان است ! اى آن كه نشانه هايش در زمين است ! اى آن كه در هر چيز دليل هاى اوست ! ... اى آن كه زمين را گاهواره كرد !

۳۵۹۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند متعال ، در شش روز ، از آفرينش خود فارغ شد : از روز يكشنبه تا جمعه . روز يكشنبه ، آسمان ها را آفريد و روز دوشنبه ، خورشيد و ماه را و روز سه شنبه ، جنبندگان دريا و خشكى را و روز چهارشنبه ، رودها را شكافت و خوراك ها را فراهم آورد و درختان را آفريد و روز پنجشنبه ، بهشت و جهنّم را آفريد و آدم را روز جمعه آفريد . سپس ، روز شنبه به كار خود روى آورد . ^۱

۳۵۹۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :زمين به شما خيررسان است . در حيات دنيوى با آن تيمّم مى كنيد و بر آن نماز مى گزاريد و پس از مرگ ، جايگاه گِرد آمدن شماست و اين ، از نعمت هاى خداوند است .

۳۵۹۲.تفسير القمّي : «أَئنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِى خَلَقَ الْأَرْضَ فِى يَوْمَيْنِ» ومَعنى يَومَينِ ، أي وَقتَينِ ، اِبتِداءُ الخَلقِ وَانقِضاؤهُ «وَ جَعَلَ فِيهَا رَوَ سِىَ مِن فَوْقِهَا وَ بَـرَكَ فِيهَا وَ قَدَّرَ فِيهَا أَقْوَ تَهَا» أي لا يَزولُ ويَبقى «فِى أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاءً لِّلسَّائلِينَ» يَعني في أَربَعَةِ أوقاتٍ . ^۱

۳۵۹۳.رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في دُعاءِ الجَوشَنِ الكَبيرِ ـ: يا مَن فِي السَّماءِ عَظَمَتُهُ ، يا مَن فِي الأَرضِ آياتُهُ ، يا مَن في كُلِّ شَيءٍ دَلائِلُهُ . . . يا مَن جَعَلَ الأَرضَ مِهادا . ^۲

۳۵۹۴.عنه صلى الله عليه و آله :إِنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ فَرَغَ مِن خَلقِهِ فِي سِتَّةِ أَيّامٍ : أَوَّلُهُنَّ يَومُ الأَحَدِ ، وَالإِثنَينِ ، وَالثُّلاثاءِ ، وَالأَربِعاءِ ، وَالخَميسِ ، وَالجُمُعَةِ ؛ خَلَقَ يَومَ الأَحَدِ السَّماواتِ ، وخَلَقَ يَومَ الإِثنَينِ الشَّمسَ وَالقَمَرَ ، وخَلَقَ يَومَ الثُّلاثاءِ دَوابَّ البَحرِ ودَوابَّ البَرِّ ، وفَجَّرَ الأَنهارَ وقَوَّتَ الأَقواتَ وخَلَقَ الأَشجارَ يَومَ الأَربَعاءِ ، وخَلَقَ يَومَ الخَميسِ الجَنَّةَ وَالنّارَ ، وخَلَقَ آدَمَ عليه السلام يَومَ الجُمُعَةِ ، ثُمَّ أَقبَلَ عَلَى الأَمرِ يَومَ السَّبتِ . ^۳

۳۵۹۵.عنه صلى الله عليه و آله :إِنَّ الأَرضَ بِكُم بَرَّةٌ ؛ تَتَيَمَّمونَ مِنها ، وتُصَلّونَ عَلَيها فِي الحَياةِ الدُّنيا ، وهِيَ لَكُم كِفاتٌ فِي المَماتِ ، وذلِكَ مِن نِعمَةِ اللّهِ . ^۴