۱۸۵۱.امام زين العابدين عليه السلامـ در دعايش ـ: نزد نيكوترين گمانم به تو باش ، اى گرامى ترينِ گراميان! و مرا با عصمت ، تأييد فرما و زبانم را به حكمت بگشاى .
۱۸۵۲.الاحتجاجـ به نقل از محمّد بن عبداللّه بن جعفر حِمْيَرى : توقيعى (پاسخ مكتوبى) از ناحيه مقدّسه (امام مهدى عليه السلام ) ـكه خداوند ، حفظش كند ـ بيرون آمد : «... خدايا ! از تو مى خواهم كه بر محمّد ، پيامبر رحمتت و كلمه نورت ، درود فرستى و دلم را از نور يقين و ديدگانم را از نور روشنى بخش و گوشم را از نور حفظ حكمت ، آكنده سازى» .
۱۸۵۳.امام زين العابدين عليه السلام :خدايا! به من بينش در دينت و فهم در حكمتت و فقه (ژرفكاوى) در دانشت عطا فرما .
۱۸۵۴.امام صادق عليه السلام :پروردگارا ! ... به اسم بزرگت ،... ، نور در تاريكى و بينش در فتنه هاى شبهه ناك (ترديدزا) را از تو مى طلبم .
۱۸۵۵.امام صادق عليه السلام :خدايا ! از تو هدايت را در ميان گم راهى[ها] و بينايى را در ميان كورى[ها] و راه راست را در ميان بيراهه[ها] درخواست مى كنم .