فصل پنجم : حكمت هاى جامع
۱۶۳۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :دو حكيم در دنيا بودند كه در سال ، يك بار همديگر را مى ديدند و يكى ، ديگرى را پند مى داد . پس چون به هم رسيدند ، يكى از آن دو به ديگرى گفت : پند ده و جامع و مختصر بگو كه نمى توانم به خاطر تو از عبادت ، بازمانم .
پس او گفت : برادر من! بنگر تا خداوند در آن جا كه تو را باز داشته ، نبيند و در آن جا كه فرمانت داده ، بيابد .
۱۶۳۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :آن كه كار آخرتش را به سامان آورد ، خداوند ، كار دنيايش را سامان دهد و آن كه ميان خود و خداوند را اصلاح كند ، خداوند ، ميان او و مردم را اصلاح فرمايد .
۱۶۳۵.امام على عليه السلام :فقيهان و حكيمان ، هرگاه با همديگر مكاتبه مى كردند ، سه چيز را مى نوشتند كه چهارمى نداشت : كسى كه همّتش آخرت باشد ، خدا كار دنيايش را كفايت مى كند ؛ و كسى كه درونش را اصلاح كرد ، خداوند ، برون وى را اصلاح مى كند ؛ و كسى كه ميان خود و خداوند را اصلاح كند ، خداوند ، ميان او و مردم را اصلاح مى كند .
