۱۵۶۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :حكمت ، بر شرف بزرگوار مى افزايد و بنده مملوك را تا مجلس ملوك ، بالا مى كشد .

۱۵۶۷.لقمان عليه السلامـ در سفارش به پسرش ـ: پسركم! حكمت بياموز تا بزرگ گردى ؛ چرا كه حكمت ، به [سوى] دين ره مى نمايد و بنده را بر آزاد ، برترى مى بخشد و مسكين را بالادستِ توانگر مى نشانَد و كم سن را بر بزرگ سال مقدّم مى كند و مستمند را به مجالس پادشاهان برمى كشد و بر شرف بزرگوار و آقايى بزرگ و احترام توانگر مى افزايد . و چگونه كار دين و معيشت [ انسان] جز از راه حكمت به سامان مى رسد؟ و هرگز خداوند عز و جل كار دنيا و آخرت را جز از راه حكمت ، به سامان نمى آورَد .

۱۵۶۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :حكمت ، مستمندان را بر جايگاه دانشمندان مى نشانَد .

۱۵۶۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :رشك بردن ، تنها در دو جا سزاست : بر مردى كه دارايى خداداده اش را در راه حق ، هزينه كند و بر آن ديگرى كه حكمت خدادادى اش را در داورى و آموزش به كار بَرد .

۱۵۷۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :فرد مسلمان ، هديه اى برتر از سخنى حكيمانه ـ كه خداوند ، بدان ، هدايتش را افزون كند يا از نابودى اش برهاند ـ به برادرش نمى دهد .

۱۵۶۶.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ الحِكمَةَ تَزيدُ الشَّريفَ شَرَفاً ، وتَرفَعُ العَبدَ المَملوكَ حَتّى تُجلِسَهُ مَجالِسَ المُلوكِ. ^۱

۱۵۶۷.لقمان عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لاِبنِهِ ـ: يا بُنَيَّ تَعَلَّمِ الحِكمَةَ تَشرُف ، فَإِنَّ الحِكمَةَ تَدُلُّ عَلَى الدّينِ ، وتُشَرِّفُ العَبدَ عَلَى الحُرِّ ، وتَرفَعُ المِسكينَ عَلَى الغَنِيِّ ، وتُقَدِّمُ الصَّغيرَ عَلَى الكَبيرِ ، وتُجلِسُ المِسكينَ مَجالِسَ المُلوكِ ، وتَزيدُ الشَّريفَ شَرَفاً ، وَالسَّيِّدَ سُؤدَداً ، وَالغَنِيَّ مَجداً ، وكَيفَ يَتَهَيَّأُ لَهُ أمرُ دينِهِ ومَعيشَتِهِ بِغَيرِ حِكمَةٍ ؟! ولَن يُهَيِّئَ اللّهُ عز و جل أمرَ الدُّنيا وَالآخِرَةِ إلاّ بِالحِكمَةِ. ^۲

۱۵۶۸.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :الحِكمَةُ أقعَدَتِ المَساكينَ مَقاعِدَ العُلَماءِ . ^۳

۱۵۶۹.عنه صلى الله عليه و آله :لا حَسَدَ إلاّ فِي اثنَتَينِ : رَجُلٌ آتاهُ اللّهُ مالاً فَسَلَّطَهُ عَلى هَلَكَتِهِ فِي الحَقِّ ، وآخَرُ آتاهُ اللّهُ حِكمَةً فَهُوَ يَقضي بِها ويُعَلِّمُها. ^۴

۱۵۷۰.عنه صلى الله عليه و آله :ما أهدَى المَرءُ المُسلِمُ لِأَخيهِ هَدِيَّةً أفضَلَ مِن كَلِمَةِ حِكمَةٍ يَزيدُهُ اللّهُ بِها هُدًى أو يَرُدُّهُ بِها عَن رَدًى. ^۵