پژوهش درباره انواع نادانى
همان طور كه در اين احاديث اشاره شده است، انسان در معرفت حقايق، چهار حالت دارد كه هر يك از اين حالات، احكام و تكاليف ويژه اى براى فرد يا جامعه ايجاب مى نمايد . اين حالات ، عبارت اند از:
۱ . علم
حالت اوّل، علم و آگاهى است. كسى كه مى داند و مى داند كه مى داند ، «عالِم» گفته مى شود. چنين فردى ، شايستگى دارد كه معلّم ديگران باشد و از منظر اسلام ، وظيفه او تعليم ، و وظيفه مردم، تعلّم و پرسش از اوست:
«فَسْـئلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ. ۱ از اهل ذكر (اهل دانش) بپرسيد، اگر نمى دانيد» .
۲ . غفلت
حالت دوم، غفلت است. غافل، كسى است كه مى داند و نمى داند كه مى داند.
