۱۳۰۰.امام على عليه السلام : از فضلت ، دانش تو و از كَرَمت ، بخشش تو خبر مى دهند . ۱۳۰۱ . امام على عليه السلام :امام على عليه السلام : از فضلت ، دانش تو و از كَرَمت ، بخشش تو خبر مى دهند . ۱۳۰۱ . امام على عليه السلام : اى مؤمن! همانا اين دانش و ادب ، بهاى نفس توست . پس در آموختن آن بكوش كه هر آنچه بر دانش و ادبت بيفزايد ، بر بهاى تو مى فزايد كه با دانش ، به سوى پروردگارت ره مى برى .

۱۳۰۲.امام على عليه السلام :مردم با دانايى ها و خردها ، و نه دارايى ها و نَسَب ها ، بر يكديگر برترى مى يابند .

۱۳۰۳.امام على عليه السلام :مرد ، جز به دانش خويش شناخته نمى گردد ، همان گونه كه درخت ناآشنا را از ميوه اش مى شناسند . پس ميوه ها بر ريشه ها دلالت مى كنند .

۱۳۰۴.امام على عليه السلام :كسى را بزرگ مشمار تا آن گاه كه به معرفتش پى ببرى .

۱۳۰۵.امام باقر عليه السلام :اى فرزندم! مراتب فضل شيعيان را بر مبناى روايت و معرفت ايشان باز شناس ، كه همانا معرفت ، درك روايت است و مؤمن با درك درست روايات به ستيغ درجات ايمان مى رسد . من در كتاب على عليه السلام نگريستم و در آن ، چنين يافتم : ارزش هر انسان و منزلتش ، در معرفت اوست و بى گمان ، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مردمان را به مقدار خردهايى كه در سراى دنيا به آنها داده ، بازخواست مى كند .

۱۳۰۶.امام صادق عليه السلام :مؤمن ، از عالَم بالاست؛ زيرا كه در معرفت ، اوج گرفته است .

۱۳۰۷.امام على عليه السلامـ در اشعار منسوب به ايشان ـ:

جز براى اهل دانش، فضيلتى نباشد
چه ، آنان اند كه ره جويان را رهنمايان اند.
ارزش انسان [ به] چيزى است كه نيك مى داند
و نادانان با اهل دانش ، دشمن اند .

۱۳۰۰.عنه عليه السلام :يُنبِئُ عَن فَضلِكَ عِلمُكَ ، وعَن إفضالِكَ بَذلُكَ. ^۱

۱۳۰۱.عنه عليه السلام :يا مُؤمِنُ ، إنَّ هذَا العِلمَ وَالأَدَبَ ثَمَنُ نَفسِكَ فَاجتَهِد في تَعَلُّمِهِما ، فَما يَزيدُ مِن عِلمِكَ وأدَبِكَ يَزيدُ في ثَمَنِكَ وقَدرِكَ، فَإِنَّ بِالعِلمِ تَهتَدي إلى رَبِّكَ. ^۲

۱۳۰۲.عنه عليه السلام :يَتَفاضَلُ النّاسُ بِالعُلومِ وَالعُقولِ ، لا بِالأَموالِ ، والاُصولِ. ^۳

۱۳۰۳.عنه عليه السلام :لا يُعرَفُ الرَّجُلُ إلاّ بِعِلمِهِ ، كَما لا يُعرَفُ الغَريبُ مِنَ الشَّجَرِ إلاّ عِندَ حُضورِ الثَّمَرِ ، فَتَدُلُّ الأَثمارُ عَلى اُصولِها. ^۴

۱۳۰۴.عنه عليه السلام :لا تَستَعظِمَنَّ أحَداً حَتّى تَستَكشِفَ مَعرِفَتَهُ. ^۵

۱۳۰۵.الإمام الباقر عليه السلام :يا بُنَيَّ ، اعرِف مَنازِلَ الشّيعَةِ عَلى قَدرِ رِوايَتِهِم ومَعرِفَتِهِم، فَإِنَّ المَعرِفَةَ هِيَ الدِّرايَةُ لِلرِّوايَةِ ، وبِالدِّراياتِ لِلرِّواياتِ يَعلُو المُؤمِنُ إلى أقصى دَرَجاتِ الإِيمانِ . إنّي نَظَرتُ في كِتابٍ لِعَلِيٍّ عليه السلام فَوَجَدتُ فِي الكِتابِ : إنَّ قيمَةَ كُلِّ امرِىًءوقَدرَهُ مَعرِفَتُهُ ، إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى يُحاسِبُ النّاسَ عَلى قَدرِ ما آتاهُم مِنَ العُقولِ في دارِ الدُّنيا. ^۶

۱۳۰۶.الإمام الصادق عليه السلام :المُؤمِنُ عُلوِيٌّ ؛ لِأَ نَّهُ عَلا فِي المَعرِفَةِ. ^۷

۱۳۰۷.الإمام عليّ عليه السلامـ فِي الدّيوانِ المَنسوبِ إلَيهِ ـ:

لا فَضلَ إلاّ لِأَهلِ العِلمِ ، إنَّهُمُ
عَلَى الهُدى لِمَنِ استَهدى أدِلاّءُ
وقيمَةُ المَرءِ ما قَد كانَ يُحسِنُهُ
وَالجاهِلونَ لِأَهلِ العِلمِ أعداءُ ^۸