ب ـ فرزند كُشى
«و اين گونه ، بُتانِ مشركان ، براى بسيارى از آنان ، كشتن فرزندان را آراستند ، تا هلاكشان كنند و دينشان را بر آنان مشتبه سازند ؛ و اگر خدا مى خواست، چنين نمى كردند . پس ، آنان را با آنچه به دروغ مى سازند، رها كن» .
«كسانى كه از روى بى خردى و نادانى ، فرزندان خود را كشتند و آنچه را خدا روزى شان كرده بود ، از راه افترا به خدا ، حرام شمردند ، سخت زيان كرده اند . آنان به راستى ، گم راه شده اند و هدايت نيافته اند» .
«اى پيامبر ! چون زنانِ باايمان ، نزد تو آمدند كه [با اين شرط] با تو بيعت كنند كه چيزى را با خدا شريك نسازند و دزدى ننمايند و زنا نكنند و فرزندان خود را نكشند و بچه هاى حرام زاده در پيش دست و پاى خود را با بُهتان [و حيله] به شوهر نبندند و در [كار] نيك ، از تو نافرمانى نكنند ، با آنان بيعت كن و از خدا براى آنان آمرزش بخواه ؛ زيرا خداوند، آمرزنده مهربان است» .
«و از بيم تنگ دستى، فرزندان خود را مكشيد ؛ ماييم كه به آنها و شما روزى مى بخشيم . آرى ! كشتن آنان، همواره خطايى بزرگ است» .
ج ـ زنا
قرآن
«بگو : پروردگار من ، فقط زشتكارى ها را ـ چه آشكارش [باشد] و چه پنهان ـ و گناه و ستم ناحق را حرام گردانيده است ، و [نيز] اين كه چيزى را شريك خدا سازيد كه دليلى بر [حقّانيت] آن نازل نكرده است ، و [ نيز] اين كه چيزى را كه نمى دانيد، به خدا نسبت دهيد» .
حديث
۱۲۰۶.امام زين العابدين عليه السلامـ چون درباره «زشتى هاى آشكار و پنهان» از او سؤال شد ـ:
«زشتى آشكار» : ازدواج با زن پدر و «زشتى پنهان» : زناست .
