۱۸۲۴.امام على عليه السلام :به دنيا با نظر پارسايى كه از آن دورى جويد ، بنگريد ؛ كه آن نابود كننده كسى است كه در آن اقامت و سكنا گزيند و رفاه زده ايمن را به درد آورد . بهره دنيا چون پشت كند ، ديگر اميدى به بازگشت آن نيست ؛ و آينده به روشنى دانسته نيست تا بتوان انتظارش را كشيد .
۱۸۲۵.امام على عليه السلام :اى گروه هاى شيعيان ؛ سخت مراقب باشيد! همانا دنيا شمارا به دندان گزيده و همچون گرگ هايش يكان يكان شما را در مى ربايد . اين مَركبِ كوچ است كه اكنون نزد سواران خود زانو زده است . هلاّ كه سخن شاخه هايى دارد ؛ پس كسى از شما نگويد كه سخن على تناقض دارد ؛ چرا كه كلام ، مخاطب ها و حالت هاى گوناگونى دارد .
به من خبر رسيده كه مردى از ساكنان مدائن ، پس از مسلمان شدن ، از كافران پيروى كرده و جامه اى از خياط خانه مهترِ آن شهر برگرفته ؛ و بامدادِ خود را به مشك دان هايش خوشبو كرده و شامگاهش را به عود هندى معطر نموده ؛ و پيرامونش را گل بوستانى فراگرفته و آن را مى بويد ؛ و فرش هاى رومى را بر تخت هاى خود گسترانيده است . پس از سپرى كردن هفتاد سال ، چه بدبخت شده است! در پيرامون او پيرمردى است كه از فرط پيرى ، بر زمين مى خزد ؛ و يتيمى است كه از تنگ حالى و شدت گرسنگى به خود مى پيچد ؛ اما او [حتى ]از پس مانده هاى غذاى تلخش به وى ندهد . اگر خداوند مرا بر وى مسلط فرمايد ، همچون گندم مى كوبمش و بر وى حد مرتد جارى مى كنم و سپس هشتاد تازيانه مى زنمش و راه عذر نادانى را بر او مى بندم . آيا موى و پوست و كرك حيوان ، او را نبود؟ آيا تكه نانى نداشت تا كسى را افطار دهد؟ آيا در تاريكى شب ، اشكى بر گونه اى نمى غلتيد؟ اگر وى مؤمن بود ، هر آينه آن گاه كه مالِ غير خود را تباه نمود ، حجت بر وى تمام مى شد .
