«اما عاد ، در زمين به ناروا گردن كشى كردند و گفتند: كيست نيرومندتر از ما؟ آيا نديدند كه آن خداى كه آنان را آفريده ، از ايشان نيرومندتر است؟ و آن ها آيات ما را انكار مى كردند .»

«آيا در زمين گردش نكرده اند تا بنگرند كه سرانجامِ كسانى كه پيش از آنان بودند ، چه سان بود؟ آنان از اينان نيرومندتر و داراى آثار بازمانده بيش ترى در زمين بودند؛ پس خداوند آنان را به سزاى گناهانشان بگرفت و ايشان را از خدا هيچ نگاه دارنده اى نبود .»

«اينك خانه هاشان به ستمى كه كردند ، ويران و تهى مانده است. هر آينه در آن ، براى گروهى كه بدانند ، نشانه و عبرتى است.»

«خداوند مردان و زنان منافق و كافران را آتش دوزخ وعده كرده است كه در آن جاويدانند؛ همان بس است آن ها را و خداى لعنتشان كرده و آنان را عذابى است پاينده * [شما كافران و منافقان ]همانند كسانى [هستيد] كه پيش از شما بودند ، در حالى كه از شما نيرومندتر و داراى اموال و فرزندان بيش تر بودند ، از بهره خويش برخوردار شدند و شما نيز از بهره خود برخوردار شديد ، هم چنان كه آنان كه پيش از شما بودند ، از بهره خويش برخوردار شدند و [در سخنان باطل ]فرو رفتيد ، چنان كه آن ها فرو رفتند . آنان كارهايشان در اين جهان و آن جهان تباه و برباد شد؛ و آنانند زيانكاران.»

«و آنان را به دوازده قبيله كه گروه هايى [از نوادگان يعقوب] بودند ، بخش كرديم؛ و به موسى آن گاه كه قومش از او آب خواستند ، وحى كرديم كه عصايت را بر آن سنگ بزن ، پس دوازده چشمه از آن جوشيد ، هر گروهى آبشخور خويش را بشناخت . و ابر را بر آنان سايبان ساختيم؛ و بر آنان مَنّ و سلوى فرو فرستاديم [و گفتيم:] از پاكيزه هايى كه روزى تان كرده ايم ، بخوريد. و بر ما ستم نكردند ، بلكه بر خويشتن ستم مى كردند * و [ياد كن] آن گاه كه به آنان گفته شد در اين شهر جاى گيريد و از نعمت آن ، هر جا كه خواهيد بخوريد و گوييد : گناهان ما را فرو نه؛ و سجده كنان از دروازه درآييد تا گناهانتان را بيامرزيم. زودا كه نيكوكاران را [پاداش نيك] بيفزاييم * اما كسانى از آن ها كه ستم كردند ، سخنى جز آن كه به آنان گفته شده بود ، به جاى آن گفتند؛ پس به سزاى آن كه ستم مى كردند ، عذابى از آسمان بر آنان فرستاديم * و ايشان را از شهرى كه كنار دريا بود؛ بپرس؛ آن گاه كه درباره شنبه از اندازه در مى گذشتند ، هنگاميكه ماهيانشان در روز شنبه آشكارا و به انبوهى نزد آن ها مى آمدند و روزى كه شنبه نمى گرفتند ، به نزدشان نمى آمدند. اين گونه، آنان را به سبب آن كه نافرمانى مى كردند، مى آزموديم * و آن گاه كه گروهى از آنان گفتند: چرا گروهى را پند مى دهيد كه خدا هلاك كننده آن ها است يا عذاب كننده آنان به عذابى سخت است؟ گفتند: تا عذرى باشد نزد پروردگارتان و شايد كه پرهيزگارى كنند * پس چون پندى را كه به آن ها داده شده بود ، فراموش كردند ، كسانى را كه از بدى باز مى داشتند ، رهانيديم و كسانى را كه ستم كردند ، به سزاى نافرمانى كه مى كردند ، به عذابى سخت بگرفتيم .»

«فَأَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُواْ فِى الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ قَالُواْ مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً أَ وَ لَمْ يَرَوْاْ أَنَّ اللَّهَ الَّذِى خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ كَانُواْ بِـئايَـتِنَا يَجْحَدُونَ . ^۱ »

«أَ وَ لَمْ يَسِيرُواْ فِى الْأَرْضِ فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَـقِبَةُ الَّذِينَ كَانُواْ مِن قَبْلِهِمْ كَانُواْ هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ ءَاثَارًا فِى الْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَ مَا كَانَ لَهُم مِّنَ اللَّهِ مِن وَاقٍ . ^۲ »

«فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةَ بِمَا ظَـلَمُواْ إِنَّ فِى ذَ لِكَ لَأَيَةً لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ . ^۳ »

«وَعَدَ اللَّهُ الْمُنَـفِقِينَ وَ الْمُنَـفِقَـتِ وَ الْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَــلِدِينَ فِيهَا هِىَ حَسْبُهُمْ وَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيمٌ * كَالَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ كَانُواْ أَشَدَّ مِنكُمْ قُوَّةً وَ أَكْثَرَ أَمْوَ لاً وَ أَوْلَـدًا فَاسْتَمْتَعُواْ بِخَلَـقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُم بِخَلَـقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِينَ مِن قَبْلِكُم بِخَلَـقِهِمْ وَ خُضْتُمْ كَالَّذِى خَاضُواْ أُوْلَـئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَــلُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَ الأَْخِرَةِ وَ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْخَـسِرُونَ . ^۴ »

«وَ قَطَّعْنَـهُمُ اثْنَتَىْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَ أَوْحَيْنَآ إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَـلـهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْعَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ وَ ظَـلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَـمَ وَ أَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوَى كُلُواْ مِن طَيِّبَـتِ مَا رَزَقْنَـكُمْ وَ مَا ظَـلَمُونَا وَ لَـكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْـلِمُونَ * وَ إِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُواْ هَـذِهِ الْقَرْيَةَ وَ كُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَ قُولُواْ حِطَّةٌ وَ ادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيـئـتِكُمْ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ * فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَـلَمُواْ مِنْهُمْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَظْـلِمُونَ * وَسْـئلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِى كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِى السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَ يَوْمَ لاَ يَسْبِتُونَ لاَ تَأْتِيهِمْ كَذَ لِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ * وَ إِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا قَالُواْ مَعْذِرَةً إِلَى رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ * فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَـلَمُواْ بِعَذَابِم بَـئيسِ بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ . ^۵ »