۱۷۳۴.امام سجاد عليه السلام :نخستين مايه سرپيچى از خدا غرور . . . و آن گاه حسد است ؛ و آن ، گناه فرزند آدم است كه به برادرش حسد ورزيد و او را كشت و از همان ، اين ها شاخه گرفت: . . . و دوستىِ مقام و ثروت .

۱۷۳۵.امام صادق عليه السلام :عيسى بن مريم عليه السلام همراه سه تن از يارانش ، در پى كارى روان شد . بر سه شمش طلا كه بر جاده افتاده بود ، برگذشت . به يارانش فرمود : «همانا اين ، مردم را مى كشد» . سپس راه خود گرفت . يكى از آن ياران گفت: «مرا كارى است» ؛ و بازگشت . ديگرى هم چنين گفت و بازگشت . سومى نيز همين گفت و بازگشت . سپس [هر سه به سوى آن شمش آمدند و] دو تن از ايشان به سومى گفتند: «براى ما غذايى فراهم كن» . وى در پى تدارك غذا روان شد و در آن سمى ريخت تا آن دو را بكشد و خود به تنهايى صاحب آن زر گردد . آن دو نيز گفتند:«چون وى باز آيد ، او را بكشيم تا در آن زر ، شريك ما نگردد» . چون باز آمد ، به وى هجوم آورده ، او را كشتند و سپس خود از آن غذا خوردند و مردند .
پس عيسى عليه السلام به سوى ايشان بازگشت و ديد كه مرده ، در پيرامونش افتاده اند . به رخصت خداى كه والاست يادش ، ايشان را زنده كرد و فرمود: «آيا به شما نگفتم : همانا اين ، مردم را مى كشد؟ »

۱۷۳۶.احياء علوم الدين از جرير از ليث :مردى با عيسى بن مريم عليه السلامهمراه گشت و گفت: «با تو همراه و همدم گردم» . پس روان شدند و رفتند تا به رودخانه اى رسيدند . نشستند تا غذا بخورند . سه قرص نان داشتند ؛ دو قرص را خوردند و يكى ماند . عيسى عليه السلامبه سوى رود رفت و آب آشاميد . چون بازگشت ، آن قرص نان را نيافت . به آن مرد گفت: «چه كس آن قرص نان را برداشت؟» گفت:
«نمى دانم» . پس همراه وى روان شد و آهويى ديد كه دو آهوبره با او همراه بودند . يكى را پيش خواند و او پيش آمد ؛ پس ذبحش كرد و بريانش نمود . سپس وى و آن مرد از آن خوردند . آن گاه ، به آن آهوبره فرمود: «به رخصت خداى ، برخيز» . آن آهوبره [زنده شد و] برخاست و برفت . پس به آن مرد فرمود: «از تو به حق آن كس كه اين نشانه را به تو نماياند ، مى خواهم كه بگويى آن قرص نان را چه كس برداشت» . گفت: «نمى دانم» . سپس رفتند تا به آبراهه اى رسيدند . پس عيسى عليه السلامدست آن مرد را گرفت و بر آب راه سپردند . چون گذشتند ، فرمود: «از تو به حق آن كس كه اين نشانه را به تو نماياند ، مى خواهم كه بگويى آن قرص نان را چه كس برداشت» . پس رفتند تا به بيابانى رسيدند و نشستند . عيسى عليه السلام قدرى خاك و ريگ برگرفت و فرمود: «به رخصت خداى ، طلا شو» . آن خاك و ريگ ، طلا گشت . عيسى عليه السلام آن را به سه بخش تقسيم فرمود و فرمود: «يك سوم ، از آنِ من ؛ يك سوم از آنِ تو ؛ و يك سوم از آنِ كسى كه آن قرص نان را برداشت» . گفت: «من آن قرص نان را برداشتم» . فرمود : «همه از آن تو باشد» . سپس از او جدا گشت .
سپس دو مرد در آن بيابان به وى رسيدند ، حال آن كه آن مال با وى بود . خواستند آن را از وى بگيرند و او را بكشند . وى گفت: «بياييد آن را ميان خود ، سه بخش كنيم . پس يكى از شما به آبادى اى رود كه غذايى براى ما بخرد تا بخوريم» . سپس يكى از خويش را فرستادند ؛ او با خود گفت: «چرا اينان را با خود در اين مال شريك سازم؟ من در اين غذا سمى مى ريزم و آن دو را مى كشم و خود ، اين مال را به تنهايى صاحب مى شوم» . پس چنين كرد . آن دو هم گفتند: «چرا يك سوم مال را به وى دهيم؟ چون بازگردد ، وى را مى كشيم و مال را ميان خويش تقسيم مى كنيم» . آن گاه كه بازگشت ، آن دو وى را كشتند و از آن غذا خوردند و مردند . پس آن مال در بيابان بماند و آن سه در كنارش مرده افتادند .
عيسى عليه السلام در آن حالت بر ايشان برگذشت و به يارانش فرمود: «اين است دنيا ؛ پس از آن ، برحذر باشيد» .

۱۷۳۴.الإمام زين العابدين عليه السلام :أوَّلُ ما عُصِيَ اللّهُ بِهِ الكِبرُ . . . ثُمَّ الحَسَدُ ؛ وهِيَ مَعصِيَةُ ابنِ آدَمَ حَيثُ حَسَدَ أخاهُ فَقَتَلَهُ ، فَتَشَعَّبَ مِن ذلِكَ : . . . حُبُّ العُلُوِّ وَالثَّروَةِ . ^۱

۱۷۳۵.الإمام الصادق عليه السلام :إنَّ عيسَى بنَ مَريَمَ عليه السلام تَوَجَّهَ في بَعضِ حَوائِجِهِ ومَعَهُ ثَلاثَةُ نَفَرٍ مِن أصحابِهِ ، فَمَرَّ بِلَبِناتٍ ثَلاثٍ مِن ذَهَبٍ عَلى ظَهرِ الطَّريقِ ، فَقالَ عيسى عليه السلاملِأَصحابِهِ : إنَّ هذا يَقتُلُ النّاسَ ! ثُمَّ مَضى ، فَقالَ أحَدُهُم : إنَّ لي حاجَةً ، قالَ : فَانصَرَفَ ، ثُمَّ قالَ آخَرُ : إنَّ لي حاجَةً ، فَانصَرَفَ ، ثُمَّ قالَ الآخَرُ : لي حاجَةٌ ، فَانصَرَفَ . فَوافَوا عِندَ الذَّهَبِ ثَلاثَتُهُم ، فَقالَ اثنانِ لِواحِدٍ : اِشتَرِ لَنا طَعاما . فَذَهَبَ يَشتَري لَهُما طَعاما ، فَجَعَلَ فيهِ سَمّا لِيَقتُلَهُما كَي لا يُشارِكاهُ فِي الذَّهَبِ . وقالَ الاِثنانِ : إذا جاءَ قَتَلناهُ كَي لا يُشارِكَنا . فَلَمّا جاءَ قاما إلَيهِ فَقَتَلاهُ ، ثُمَّ تَغَدَّيا فَماتا .
فَرَجَعَ إلَيهِم عيسى عليه السلاموهُم مَوتى حَولَهُ ، فَأَحياهُم بِإِذنِ اللّهِ ـ تَعالى ذِكرُهُ ـ ثُمَّ قالَ : ألَم أقُل لَكُم : إنَّ هذا يَقتُلُ النّاسَ؟! ^۲

۱۷۳۶.إحياء علوم الدين عن جرير عن ليث :صَحِبَ رَجُلٌ عيسَى بنَ مَريَمَ عليه السلامفَقالَ : أكونُ مَعَكَ وأصحَبُكَ ، فَانطَلَقا فَانتَهَيا إلى شَطِّ نَهرٍ ، فَجَلَسا يَتَغَدَّيانِ ومَعَهُما ثَلاثَةُ أرغِفَةٍ ، فَأَكَلا رَغيفَينِ وبَقِيَ رَغيفٌ ثالِثٌ ، فَقامَ عيسى عليه السلامإلَى النَّهرِ فَشَرِبَ ، ثُمَّ رَجَعَ فَلَم يَجِدِ الرَّغيفَ ، فَقالَ لِلرَّجُلِ : مَن أخَذَ الرَّغيفَ ؟ فَقالَ : لا أدري . قالَ : فَانطَلَقَ ومَعَهُ صاحِبُهُ ، فَرَأى ظَبيَةً ومَعَها خَشفانِ لَها ، قالَ : فَدَعا أحَدَهُما فَأَتاهُ ، فَذَبَحَهُ فَاشتَوى مِنهُ ، فَأَكَلَ هُوَ وذلِكَ الرَّجُلُ ، ثُمَّ قالَ لِلخَشفِ : قُم بِإِذنِ اللّهِ ، فَقامَ فَذَهَبَ ، فَقالَ لِلرَّجُلِ : أسأَلُكَ بِالَّذي أراكَ هذِهِ الآيَةَ مَن أخَذَ الرَّغيفَ ؟ قالَ : لا أدري . قالَ : ثُمَّ انتَهَيا إلى وادي ماءٍ ، فَأَخَذَ عيسى عليه السلامبِيَدِ الرَّجُلِ فَمَشَيا عَلَى الماءِ ، فَلَمّا جاوَزا قالَ لَهُ : أسأَلُكَ بِالَّذي أراكَ هذِهِ الآيَةَ مَن أخَذَ الرَّغيفَ ؟ فَقالَ : لا أدري . فَانتَهَيا إلى مَفازَةٍ فَجَلَسا ، فَأَخَذَ عيسى عليه السلاميَجمَعُ تُرابا وكَثيبا ، ثُمَّ قالَ : كُن ذَهَبا بِإِذنِ اللّهِ ، فَصارَ ذَهَبا ، فَقَسَمَهُ ثَلاثَةَ أثلاثٍ ، ثُمَّ قالَ : ثُلُثٌ لي وثُلُثٌ لَكَ وثُلُثٌ لِمَن أخَذَ الرَّغيفَ، فَقالَ: أنَا أخَذتُ الرَّغيفَ، فَقالَ: كُلُّهُ لَكَ، وفارَقَهُ عيسى عليه السلام.
فَانتَهى إلَيهِ رَجُلانِ فِي المَفازَةِ ومَعَهُ المالُ ، فَأَرادا أن يَأخُذاهُ مِنهُ ويَقتُلاهُ ، فَقالَ : هُوَ بَينَنا أثلاثا ، فَابعَثوا أحَدَكُم إلَى القَريَةِ حَتّى يَشتَرِيَ لَنا طَعاما نَأكُلُهُ ، قالَ: فَبَعَثوا أحَدَهُم ، فَقالَ الَّذي بُعِثَ: لِأَيِّ شَيءٍ اُقاسِمُ هؤُلاءِ هذَا المالَ؟ لكِنّي أضَعُ في هذَا الطَّعامِ سَمّا فَأَقتُلُهُما وآخُذُ المالَ وَحدي ! قالَ : فَفَعَلَ . وقالَ ذانِكَ الرَّجُلانِ : لِأَيِّ شَيءٍ نَجعَلُ لِهذا ثُلُثَ المالِ ؟ ولكِن إذ رَجَعَ قَتَلناهُ وَاقتَسَمنَا المالَ بَينَنا ! قالَ : فَلَمّا رَجَعَ إلَيهِما قَتَلاهُ ، وأكلاَ الطَّعامَ فَماتا ، فَبَقِيَ ذلِكَ المالُ فِي المَفازَةِ ، واُولئِكَ الثَّلاثَةُ عِندَهُ قَتلى .
فَمَرَّ بِهِم عيسى عليه السلامعَلى تِلكَ الحالَةِ ، فَقالَ لِأَصحابِهِ : هذِهِ الدُّنيا فَاحذَروها ! ^۳