۱۶۶۸.امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به سؤال درباره دينار و درهم و وظيفه مردم درباره آن ها ـ: آن ها مُهرهاى خداوند در زمين هستند كه خدا براى مصلحت آفريدگانش قرار داده است و كارها و خواسته هاى ايشان با آنها سامان پذيرد . پس هر كه از آن فراوان داشته باشد و حق خدا را ادا و زكاتش را پرداخت نمايد ، آن مال برايش پاك و خالص گردد ؛ و هر كه از آن بسيار داشته باشد و بدان بخل ورزد و حق خدا در آن را ادا نكند و از آن ، ظرف سازد ، هشدار خداوند در كتابش درباره وى تحقق پذيرد كه فرموده است: «روزى كه آن [زر و سيم] را در آتش دوزخ بتابند و با آن ، پيشانى ها و پهلوها و پشت هاى آنان را داغ نهند : اين است آن چه براى خويشتن مى اندوختيد ؛ پس كيفر آن چه را مى اندوختيد ، بچشيد .»
۱ / ۳ ـ ۳
گوناگون
۱۶۶۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مال مطلوب چهل [دينار] است و چون به شصت رسد ، زراندوخته به شمار آيد و واى بر صاحبان [صد و] صدها دينار! مگر آن كس كه خواه در تنگنا و خواه در گشايش ، حق خدا را ادا كند و حيوانش را عاريه دهد... . و بخش پُر منفعتش را ببخشد و فربهش را ذبح نمايد و نيازمند قانع و بينواى خواهنده را طعام دهد . همانا از مالت آن چيزى نصيب تو است كه بخورى و فنا كنى يا بپوشى و پاره كنى يا ببخشى و درگذرى ؛ و آن چه باقى مانَد ، از آنِ همراهان تو است .
۱۶۷۰.امام على عليه السلام :هر چه از چهار هزار [درهم] افزون شود ، زراندوخته به شمار آيد ، خواه زكاتش داده شده و خواه داده نشده باشد ؛ و كم تر از آن در زمره هزينه محسوب گردد .
