۱۶۲۲.امام على عليه السلامـ در نامه اش به شريح قاضى ، آن گاه كه خبر يافت وى خانه اى به بهاى هشتاد دينار خريده است ـ: هر زيانى كه بر اين خريدار در آن چه خريده وارد شود ، بر عهده كسى است كه بدن هاى پادشاهان را تباه سازد ؛ جان هاى گردن كشان را بگيرد ؛ حكومت فرعون ها را نابود كند ، كسانى همچون كسرا و قيصر و شاهان يمن و حِميَر و نيز آنان كه مال گرد آوردند و آن را افزودند ، و آنان كه بناها را ساختند و برافراشتند و بياراستند و زينت كردند ، و خانه و مِلك و اثاث گرد آوردند و به خيال خود ، آن را براى فرزندان به جا نهادند . [فرشته مرگ] همه اينان را به جايگاه بازپرسى و حسابرسى و مكان پاداش و كيفر بَرَد ، آن گاه كه فرمان خداوند براى جدا ساختن حق از باطل فرود آيد و آن جا است كه تبهكاران زيان برند .

۱۶۲۳.امام على عليه السلامـ در اندرزش به مردم ـ: به خدا سوگند! آن جدى است نه بازيچه ؛ و راست است نه دروغ ؛ و آن نيست جز مرگ كه دعوت خود را به گوش همگان رسانيد و ساربان حُداخوانَش همه را به شتاب فراخواند . پس مبادا به بسيارىِ مردم در پيرامون خود فريفته شوى ، در حالى كه ديده اى آن كه پيش از تو بود و مال مى اندوخت و از درويشى كناره مى جست و با آرزوى دراز و دور انگاشتنِ مرگ ، از فرجام كار ايمنى مى خواست ، چگونه مرگ وى را فرا گرفت و از وطنش بركند!
آيا نديديد آن كسان را كه آرزوى دراز پروريدند و بناهاى بلند ساختند و مال فراوان گرد آوردند ، كه چگونه خانه هاشان گورهاشان گشت و آن چه گرد آورده بودند ، تباه شد و اموالشان به وارثان رسيد و همسرانشان نصيب ديگران گشتند؟

۱۶۲۴.امام على عليه السلام :خير آن نيست كه مال و فرزندت بسيار باشد ؛ بلكه آن است كه دانش و عقلت فراوان باشد و با عبادت پروردگارت به مردم مباهات ورزى .

۱۶۲۲.عنه عليه السلامـ في كِتابِهِ لِشُرَيحٍ القاضي ، لَمّا بَلَغَهُ أنَّهُ اشتَرى دارا بِثَمانينَ دينارا ـ: ما أدرَكَ هذَا المُشتَري في مَا اشتَرى مِنهُ مِن دَرَكٍ فَعَلى مُبَلبِلِ أجسامِ المُلوكِ ، وسالِبِ نُفوسِ الجَبابِرَةِ ، ومُزيلِ مُلكِ الفَراعِنَةِ ـ مِثلِ كِسرى وقَيصَرَ وتُبَّعٍ وحِميَرَ ـ ومَن جَمَعَ المالَ عَلَى المالِ فَأَكثَرَ ، ومَن بَنى وشَيَّدَ ، وزَخرَفَ ونَجَّدَ ، وَادَّخَرَ وَاعتَقَدَ ، ونَظَرَ بِزَعمِهِ لِلوَلَدِ : إشخاصُهُم جَميعا إلى مَوقِفِ العَرضِ وَالحِسابِ ، ومَوضِعِ الثَّوابِ وَالعِقابِ ، إذا وَقَعَ الأَمرُ بِفَصلِ القَضاءِ ، وخَسِرَ هُنالِكَ المُبطِلونَ ! ^۱

۱۶۲۳.عنه عليه السلامـ في مَوعِظَتِهِ لِلنّاسِ ـ: إنَّهُ وَاللّهِ الجِدُّ لاَ اللَّعِبُ ، وَالحَقُّ لاَ الكَذِبُ ، وما هُوَ إلاَّ المَوتُ أسمَعَ داعيهِ وأعجَلَ حاديهِ ، فَلا يَغُرَّنَّكَ سَوادُ النّاسِ مِن نَفسِكَ، وقَد رَأَيتَ مَن كانَ قَبلَكَ مِمَّن جَمَعَ المالَ وحَذِرَ الإِقلالَ ، وأمِنَ العَواقِبَ ـ طولَ أمَلٍ وَاستِبعادَ أجَلٍ ـ كَيفَ نَزَلَ بِهِ المَوتُ فَأَزعَجَهُ عَن وَطَنِهِ ! . . .
أما رَأَيتُمُ الَّذينَ يَأمُلونَ بَعيدا ، ويَبنونَ مَشيدا ، ويَجمَعونَ كَثيرا ، كَيفَ أصبَحَت بُيوتُهُم قُبورا ، وما جَمَعوا بورا ، وصارَت أموالُهُم لِلوارِثينَ ، وأزواجُهُم لِقَومٍ آخَرينَ ؟! ^۲

۱۶۲۴.عنه عليه السلام :لَيسَ الخَيرُ أن يَكثُرَ مالُكَ ووَلَدُكَ ، ولكِنَّ الخَيرَ أن يَكثُرَ عِلمُكَ ، وأن يَعظُمَ حِلمُكَ ، وأن تُباهِيَ النّاسَ بِعِبادَةِ رَبِّكَ . ^۳