۱۵۸۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :امت مرا روزى فرا مى رسد كه از علما مى گريزند همان سان كه گوسفند از گرگ گريزد ؛ و هر گاه چنين شود ، خداى تعالى ايشان را به سه چيز گرفتار فرمايد: بركت را از اموال آنان بردارد ؛ حاكمى ستمگر را بر ايشان چيره گرداند ؛ و بى دين از دنيا بيرون روند .

۱۵۸۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :چهار چيزند كه چون يكى از آن ها در خانه اى درآيد ، آن خانه ويران گردد و از بركت آبادى نيابد: خيانت ، دزدى ، شراب خوارى ، و زنا .

۱۵۸۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :پنج چيز را اگر ديديد ، از آن ها به خدا پناه بريد: هيچ قومى آشكارا به زشتكارى روى نياوردند ، مگر آن كه طاعون و ديگر امراضى كه در پيشينيان ايشان سابقه نداشته ، به سراغشان آيد ؛ از وزن و پيمانه كم ننهادند ، جز آن كه به قحطى و هزينه سنگين و ستم حاكم گرفتار گشتند ؛ از پرداخت زكات خوددارى نورزيدند ، مگر آن كه بارش آسمان بر آنان بند آمد و اگر چهارپايان نبودند ، هرگز بر ايشان باران نمى باريد ؛ پيمان خدا و رسولش را نشكستند ، جز آن كه خداوند دشمنشان را بر ايشان چيره فرمود و برخى از آن چه را در دست داشتند ، از كف دادند ؛ و به غير فرمان خدا حكم نكردند ، مگر آن كه خداوند در ميانشان بيم افكند .

۱۵۸۶.عنه صلى الله عليه و آله :سَيَأتي زَمانٌ عَلى اُمَّتي يَفِرّونَ مِنَ العُلَماءِ كَما يَفِرُّ الغَنَمُ عَنِ الذِّئبِ ، فَإِذا كانَ كَذلِكَ ابتَلاهُمُ اللّهُ تَعالى بِثَلاثَةِ أشياءَ : الأَوَّلُ : يَرفَعُ البَرَكَةَ مِن أموالِهِم ، وَالثّاني : سَلَّطَ اللّهُ عَلَيهِم سُلطانا جائِرا ، وَالثّالِثُ : يَخرُجونَ مِنَ الدُّنيا بِلا إيمانٍ . ^۱

۱۵۸۷.عنه صلى الله عليه و آله :أربَعَةٌ لا تَدخُلُ بَيتا واحِدَةٌ مِنهُنَّ إلاّ خَرِبَ ولَم يَعمُر بِالبَرَكَةِ : الخِيانَةُ ، وَالسَّرِقَةُ ، وشُربُ الخَمرِ ، وَالزِّنا . ^۲

۱۵۸۸.عنه صلى الله عليه و آله :خَمسٌ إن أدرَكتُموهُنَّ فَتَعَوَّذوا بِاللّهِ مِنهُنَّ : لَم تَظهَرِ الفاحِشَةُ في قَومٍ قَطُّ حَتّى يُعلِنوها إلاّ ظَهَرَ فيهِمُ الطّاعونُ وَالأَوجاعُ الَّتي لَم تَكُن في أسلافِهِمُ الَّذينَ مَضَوا ، ولَم يَنقُصُوا المِكيالَ وَالميزانَ إلاّ اُخِذوا بِالسِّنينَ وشِدَّةِ المَؤونَةِ وجَورِ السُّلطانِ ، ولَم يَمنَعُوا الزَّكاةَ إلاّ مُنِعُوا القَطرَ مِنَ السَّماءِ ولَولاَ البَهائِمُ لَم يُمطَروا ، ولَم يَنقُضوا عَهدَ اللّهِ وعَهدَ رَسولِهِ إلاّ سَلَّطَ اللّهُ عَلَيهِم عَدُوَّهُم وأخِذوا بَعضَ ما في أيديهِم ، ولَم يَحكُموا بِغَيرِ ما أنزَلَ اللّهُ( عز و جل) إلاّ جَعَلَ اللّهُ عز و جل بَأسَهُم بَينَهُم . ^۳