۱۴۸۲.امام على عليه السلام :با ستم ، نعمت ها زوال يابند .

۱۴۸۳.امام على عليه السلام :ستم سرزمين ها را ويران مى كند .

۱۴۸۴.امام على عليه السلام :بسا نعمتى كه ظلم ، آن را سلب مى كند .

۱۴۸۵.امام على عليه السلام :ستم فراهم آورنده عذاب است .

۱۴۸۶.امام على عليه السلام :ظلم نعمت ها را دور مى كند .

۱۴۸۷.امام على عليه السلام :ستمگرىِ ظالم ، او را به هلاكت مى كشاند .

۱۴۸۸.امام على عليه السلام :ستم پاى را بلغزاند ؛ نعمت ها را بگيرد ؛ و امت ها را هلاك نمايد .

۱۴۸۹.امام على عليه السلام :ستمگرى نعمت را سلب مى كند .

۱۴۹۰.امام على عليه السلامـ در نامه اش به اشتر ، آن گاه كه وى را بر ولايت مصر گماشت ـ: از ريختن خون ها به ناروا بپرهيز ؛ كه هيچ چيز به اندازه خونريزى ناروا ، مجازات نمى آورد و پيامد سخت ندارد و نعمت را نابود نمى كند و مهلت را پايان نمى دهد .

۱۴۸۲.الإمام عليّ عليه السلام :بِالظُّلمِ تَزولُ النِّعَمُ . ^۱

۱۴۸۳.عنه عليه السلام :الظُّلمُ يُدَمِّرُ الدِّيارَ . ^۲

۱۴۸۴.عنه عليه السلام :كَم مِن نِعمَةٍ سَلَبَها ظُلمٌ ! ^۳

۱۴۸۵.عنه عليه السلام :الظُّلمُ يَجلِبُ النِّقمَةَ . ^۴

۱۴۸۶.عنه عليه السلام :الظُّلمُ يَطرُدُ النِّعَمَ . ^۵

۱۴۸۷.عنه عليه السلام :ظُلمُ الظّالِمِ يَقودُهُ إلَى الهَلاكِ . ^۶

۱۴۸۸.عنه عليه السلام :الظُّلمُ يُزِلُّ القَدَمَ ، ويَسلِبُ النِّعَمَ ، ويُهلِكُ الاُمَمَ . ^۷

۱۴۸۹.عنه عليه السلام :البَغيُ يَسلِبُ النِّعمَةَ . ^۸

۱۴۹۰.عنه عليه السلامـ في كِتابِهِ لِلأَشتَرِ لَمّا وَلاّهُ عَلى مِصرَ ـ: إيّاكَ وَالدِّماءَ وسَفكَها بِغَيرِ حِلِّها ! فَإِنَّهُ لَيسَ شَيءٌ أدنى لِنِقمَةٍ ولا أعظَمَ لِتَبِعَةٍ ولا أحرى بِزَوالِ نِعمَةٍ وَانقِطاعِ مُدَّةٍ ، مِن سَفكِ الدِّماءِ بِغَيرِ حَقِّها . ^۹