۱۱۴۳.امام صادق عليه السلام :پروردگارم! مرا بيم و اميد دادى و با سستى و ناتوانى ام بر من حجت آوردى و روزى مرا تضمين فرمودى . پس از بيمت خود را ايمن يافتم و از اميدت [در كار نيك] به درنگ افتادم و به تضمين تو توكّل نكردم و حجت آورى ات را سبك شمردم . بار خدايا! در اين دنيا احساس ايمنى ام از خودت را به بيمناكى ، درنگم را به شوق ، و سبك شمردن حجتت را به بندگى و گردن سپارى ام تبديل فرما و مرا به آن چه قسمتم فرموده اى ، راضى ساز ؛ اى كرامت پيشه!
۱۱۴۴.امام رضا عليه السلام :هر كه به روزى اندك رضايت دهد ، خداوند نيز به عمل اندك او راضى مى شود ؛ و هر كه به حلال اندك خشنود باشد ، سبكبار است و خانواده اش از نعمت بهره مى برند و خداوند او را به درد و درمان دنيا بينا مى سازد و به سلامت از دنيا به سوى آخرت مى برد .
۳ / ۱۱
قناعت
قرآن:
«هر كس از مرد و زن كه كارى نيك كند در حالى كه مؤمن باشد ، هر آينه او را به زندگانى پاك و خوشى زنده بداريم و مزد چنين كسانى را بر پايه نيكوترين كارى كه مى كرده اند ، پاداش دهيم .»
حديث:
۱۱۴۵.نهج البلاغه :درباره اين سخن خداى تعالى : «هر آينه او را به زندگانى پاك و خوشى زنده بداريم» ، از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام سؤال شد . وى فرمود : «آن زندگانى قناعت است» .
