۱۱۲۱.امام باقر عليه السلام :به خدا سوگند كه او از مردم جز دو ويژگى نخواسته است : نزد وى به نعمت هايش زبان اقرار گشايند تا آن را افزايش دهد ؛ و به گناهانشان اعتراف نمايند تا ايشان را بيامرزد .
۱۱۲۲.امام صادق عليه السلام :در تورات نوشته شده: «آن كس را كه به تو نعمتى دهد ، شكر كن و آن كس را كه سپاست گويد ، نعمت بخش ؛ كه نعمت ها چون شكرشان به جاى آيد ، فنا نپذيرند و چون ناسپاسى گردند ، پايدارى نيابند . شكر نعمت را مى افزايد و آن را از زوال در امان مى دارد» .
۱۱۲۳.امام صادق عليه السلام :توانگرِ شكرگزار همان پاداشى را دارد كه محرومِ قناعت پيشه .
۱۱۲۴.مكارم الاخلاق از اسحاق بن عمار :همراه امام صادق عليه السلام روان گشتم ، در حالى كه با خود سخن مى گفت . سپس روى به قبله نهاد و ديرزمانى سجده كرد . سپس ديرگاهى گونه راستش را بر خاك چسباند و آن گاه خاك را از چهره اش زدود و بر مركبش سوار شد . به وى گفتم: «پدر و مادرم فدايت! كارى كردى كه تاكنون نديده بودم» . فرمود: «اى اسحاق! نعمتى از نعمت هاى خدا بر خويش را به ياد آوردم ؛ پس خواستم كه خود را براى خدا كوچك سازم .» سپس فرمود: «اى اسحاق! خداوند به بنده اى نعمتى نداده كه وى آن را با سجده اى شكر گويد و خداى را در آن سجده سپاس گزارد ، مگر اين كه پس از فراغت از آن ، خداوند فرمان دهد كه نعمت افزون در هر دو سراى به وى عطا كنند» .
